İstihazeli, idrar kaçıran yahut da yarasından sürekli kan damlayan ve buna benzer sorunları bulunanlar, hadesi devam etmesi ve sürekli abdest üzere bulunması imkân dışı olursa, hades yerini yıkadıktan ve hadesin çıkmasından korunmak amacıyla elinden gelebildiği ölçüde (o bölgeye tampon ya da) kapamak suretiyle, her namaz vakti için abdest alması gerekmektedir. Şayet yaranın pozisyonu ve büyüklüğü sebebiyle -ihmallik göstermeksizin- kapatılması mümkün görünmüyor ve buna rağmen dışarı çıkıyorsa bu durumda abdesti bozulmaz. Çünkü bundan kaçınılması zordur. Nitekim Hz. Aişe hadisinde şöyle geçmektedir: “Nebi (sallallahu aleyhi ve sellem) ile birlikte kadınlarından biri, istihazeli haliyle ve kanı görüp dururken itikâf etti. Bazen kanının akmasından dolayı altına bir leğen koyduğu da olurdu.” Bir lafız da şöyledir: “Bu kadın, leğen altında iken (kırmızı) kanı ve sarılığı görüyor olduğu hâlde namazını kılardı.”
Söz konusu olan bu kimselerin hepsinin her namaz vakti için abdest almaları gerekmektedir. Bunu, İmam Şafî, Ebu Sevr ve Rey ashabı söylemiştir. Çünkü Nebi (sallallahu aleyhi ve sellem), Ebu Hubeyş’in kızı Fatıma’ya hitaben: “(…) her namaz vakti için abdestini al.” buyurmuştur. Çünkü söz konusu akıntı, (tuvalet) yolundan gelmiş olduğu için, mezi gibi abdesti bozmuştur. Bunun yanında istihazeli bir bayandan çıkan kan ferçten gelmektedir; dolayısıyla hayız kanı gibi, abdest almak gerekmektedir.
İkrime, Rabîa ve İmam Malik ise şöyle demiştir: “Bu kimseye sadece hayızın kesilmesi durumunda gusül gerekmektedir ve istihazeden dolayı da abdest gerekli değildir.” Onlar, bunu söylerken Nebi (sallallahu aleyhi ve sellem)’in, Ebu Hubeyş’in kızı Fatıma’ya hitaben: “Gusül al ve namazını da kıl.” buyruğunu gerekçe göstermişlerdir. Zira burada, kadına abdest almayı emretmemiştir.
Âlimlerden kimisi de şöyle demiştir: Bu durumdaki kadının her namaz için gusül alması gerekmektedir. Bu ise Hz. Ali, İbn Ömer, İbn Abbas ve İbn Zübeyr’den rivayet edilmiştir. İmam Şafî’nin şaşkın kadın hakkındaki iki görüşünden de birisini oluşturmaktadır. Hz. Aişe hadisinde geçtiği üzere, “Ümmü Habibe istihâza olunca durumu Hz. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem)’e sordu ve Allah’ın Elçisi ona gusül almasını emretmiştir. Bundan dolayı o da her namaz için gusül alırdı.” Buhârî ve Müslim ittifak etmiştir. Bir rivayet de şöyledir: “Ona her namaz için gusül almasını emretmiştir.”
Onlardan kimisi; “Her gün için gusül alır.” derken, kimisi ise; “Her iki namaz vaktini cem ederek, bir tane gusül alır ve sabah namazı için de Hamne hadisinde belirtildiği üzere gusül alır.” demiştir.
İlim ehlinin çoğunluğuna göre gusül, hayızın kesilmesiyle alınır, sonra kadın her namaz için de abdest alır. Buna dair deliller geçmişti. Bazı hadislerde geçen söz konusu bu gusüldeki “emir” ifadesi, vacipliğe değil müstehaplığa delalet etmektedir.
İhtilaftan kurtulmak ve ihtiyatlı olmak için her namaz için gusül almak ise daha faziletlidir. Çünkü böyle amel etmek, hakkında söylenenlerden daha ağır bir görevdir. Sonra da fazilet açısından, iki namazı birleştirerek ikisi için bir gusül etmek ve yine sabah için de gusül almak gerekir. Nitekim Hamne hadisinde böyle belirtilmiştir: “Eğer öğleyi (son vaktine kadar) geciktirip ikindiyi (ilk vaktinde) öne almaya ve yıkanıp bu iki namazı bir arada kılmaya, akşamı geciktirip yatsıyı öne almaya, sonra da yıkanıp iki namazı birleştirmeye gücün yeterse öyle yap. Sabah namazında yıkanabilirsen yıkan…” Hz. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem): “Bu (iki namazı birleştirerek ikisi için bir gusül etmek), bana iki işin daha sevimli olanıdır.” buyurdu. Sonra ise (fazilet bakımından) her gün için bir gusül almak gelir. Ardından da hayız bitimiyle gusül almak ve her namaz için abdest almak gelir. Bu da iş ve amel açısından en az olandır, yeterli de gelmektedir. Allah, en iyisini bilir.