Yaralı ya da hasta kimsenin vücudunun birtakım yerlerini yıkaması mümkün olursa, o takdirde o yerleri yıkar ve diğer yerlere de teyemmüm eder. Bunu, İmam Şafii söyler. Çünkü bu minvalde, kendisine taş isabet eden adamın hadisinde şöyle gelmiştir: “Onun teyemmüm etmesi, yarasının üzerine bir bez bağlayıp sonra üzerine meshetmesi ve vücudunun geri kalan kısmını da yıkaması ona yeterdi.”
Ebu Hanife ve İmam Malik der ki: Vücudunun çoğu sağlıklı ise yıkar, teyemmüm alamaz; çoğu yaralı ise teyemmüm alır ve yıkaması da gerekmez. Çünkü birleştirmek, bedel arasında söz konusudur, değiştiren ise gerekmez.
Burada herhangi bir birleştirmenin söz konusu olmayacağı şeklinde cevap verilmiştir. Çünkü teyemmüm ettiği yer, yıkadığı yerdir. Mestlere yapılan mesh buna bir delildir; çünkü diğer aza ve organlar abdestte yıkanmaktadır.