İmam Ahmed’in sözünün zahirinden anlaşıldığına göre, temizleme yapıldıktan sonra taş kullanılan o yer temizdir. Çünkü tezek (ve kemik) hakkında Hz. Peygamber’in; “Bunlarla temizlik sağlanmaz.” buyruğundan anlaşılan, bunların dışında olanların temiz olacağı yönündedir. Bir de sahabe -Allah kendilerinden razı olsun- genellikle taşla istinca yaparlardı; zira memleketleri sıcak bir iklime haizdi ve terden salim olmadıkları söz konusuydu. Buna rağmen bunlardan kaçındıkları ve uzak durdukları kendilerinden nakledilmiş değildir. Hatta asli itibariyle bunu zikreden de yoktur.
Hanbeli ashabından olan son dönem alimlerinin görüşünün zahirinden ise bunun necis olduğu anlaşılmaktadır. Bu, İmam Şafii ve Ebu Hanife’nin de kabul ettiği görüştür. Buna göre taşla istinca yapan bir kimse, az bir su birikintisinin üzerine oturmuş olsa, onu pis edecektir ve bu durumda terlemiş de olsa bu teri de necis olacaktır. Çünkü necis olan bir şeyi silmiş olur ve o, onunla -bu yeri temizlememiş sayılır.