Temiz olan bir elbiseye pislik bulaşmış şüphesi varsa (karışıklıktan dolayı) araştırmaya gitmesi caiz olmaz. Namazını necaset sayısınca kılar ve namaz ziyadesi yapar. Bu görüş, İbn Macişun’a aittir. Çünkü bu kimse, yakini olanla farzı kılmasına imkan vermişti; bunda ise bir zorluk yoktur. Zira onu, bunu yapmaya zorlamıştır. Bu, tıpkı temiz olanın, temizlikle karışmış olması durumuna da benzer. Bir de pis suyun necasetini bir şeye bulaştırdığı gibi, pis olan bir elbise kullanmak da başka bir şeyi pis etmez.
Ebu Hanife ve İmam Şafii ise; bu kimsenin, tıpkı su ve kıble araştırmasında olduğu gibi, temiz su araştırmasını öngörürken; Ebu Sevr ve Mazini de, bu durumdaki pis suyla hiçbir namazın kılınmayacağını ifade etmişlerdir.