Mutlak su, su dışında başka bir isme izafe edilmeyen (katma ve karışık olmayan) sulardır ve gülsuyu ile benzer türlerin, “su” isminden başkasına izafe edilemediği su kısmını oluşturmaktadır. Dolayısıyla, bu su özelliğiyle nitelenmiş her bir suyla –ister sıcak, soğuk, acı, tuzlu olsun ve isterse gökten inmiş veyahut da yerden kaynayarak çıkmış olsun– temizlik yapmak caizdir.
Zikri geçen bu özelliklerle vasıflanmış olan bu suyla ancak necaset ortadan kalkabilir. Bunu, İmam Mâlik, İmam Şâfiî, Muhammed b. Hasan ve Züfer söylemiştir. Çünkü necasetten temizlenmek demek, taharet kapsamına dâhildir ve bu temizliği yapacak olan da sudur.
Esmâ hadisinde geldiği üzere, Hz. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem)’den şöyle nakledilmiştir:
“Sizden birinizin elbisesine hayız kanı bulaşırsa onu (bezle, pamukla) ovalasın, sonra su ile yıkasın ve namazını kılsın.” Buhârî ve Müslim ittifak etmiştir.
Mescide idrar yapan bedevi ile ilgili hadiste de Allah’ın Resulü (sallallahu aleyhi ve sellem), o yere bir kova su dökerek temizlenmesini emretmiştir. Buhârî ve Müslim ittifak etmiştir.
Her iki hadiste de su ile yıkamak emredilmiştir; emir ise vaciplik gerektirir.
Ebû Hanîfe ise şöyle demiştir:
“Bizzat o pisliğin kendisini ve izini izale etmek için necasetin temiz olan herhangi bir sıvıyla giderilmesi de caizdir. Çünkü necasetin kaldırılması, ibadetsel konulardan sayılmadığı için, bunda niyet etme şartı da yoktur. Temizlemekten maksat sadece o pisliği yok etmek demek olduğu için, bunu ortadan kaldıran her şeyle de bu elde edilebilir.”