Ev eşyalarına ait bütün aletler nar büyüklüğü ölçüsüne göre değerlendirilir. Rabbi Eliezer, her bir eşya kendi türüne göre değerlendirilir, der. Bahçıvanların sepetleri sebze demetlerine göre ölçülür. Ev halkınınki samanla, hamamcılarınki ise küfle ölçülür. Rabbi Yehuşa, hepsi nar büyüklüğüne göre ölçülür, der.
Deri mataraların ölçüsü, içinden dokuma iplikleri geçebilecek kadar olmalıdır. Eğer sadece dokuma ipliği değil, sadece atkı ipliği geçiyorsa, yine de necis sayılır. Tabak rafı eğer tabak alamıyorsa ama küçük tabakçıkları alabiliyorsa, yine de necis sayılır. Dışkı kabı sıvı kabul etmiyorsa ama dışkıyı kabul ediyorsa, yine de necis sayılır. Rabban Gamliel temiz sayar, çünkü o kullanılmaz durumdadır.
Ekmek sepetinin ölçüsü içine konan somunlardır. Eğer ev halkı için yapılmış ve altına üst üste konmak üzere kamışlar yerleştirilmişse temizdir. Eğer ayakları varsa, necis olur. Rabbi Şimon, ayaklarıyla kaldırılamıyorsa temizdir, der.
Narlarla ölçülen şeyde, üç nar birbiriyle bağlantılı olmalıdır. Rabban Şimon ben Gamliel, elek ve kalburda narla yürüyüp gidilebilmelidir, sepette ise sırtına asılabilmelidir, der. Diğer eşyalar ki nar almazlar – çeyrek, yarım çeyrek, küçük küfe gibi – Rabbi Meir, çoğunluğa göre ölçülür, der. Rabbi Şimon, zeytinle ölçülür der. Eğer delinmişse, zeytinle ölçülür. Eğer kırılmışsa, kendi haliyle ölçülür.
Nar denince, ne çok büyük ne de çok küçük, orta boy nar kast edilir. Neden “Badan narı” anılmıştır? Rabbi Meir’e göre her türlü nesneyi kutsamak için. Rabbi Yohanan ben Nuri, eşya ölçümünde kullanmak içindir, der. Rabbi Akiva her iki görüşü birleştirir: Ölçü için ve kutsamak için anılmıştır. Rabbi Yosi ise Badan narı ve Geva samanı yalnızca kesinlikle ondalık vergiye tabi kılmak için anıldığını söyler.
“Yumurta kadar” denince, orta boy yumurta kastedilir. Rabbi Yehuda, en büyük yumurta ile en küçüğünü getirip suya koyar, sonra suyun hacmini bölerek ölçüm yapar, der. Rabbi Yosi, “bana kim en büyük ya da en küçüğünü bildirecek” der, her şey görene göre değerlendirilir.
“İncir kurusu kadar” denince, orta boy olan kastedilir. Rabbi Yehuda, İsrail’deki en büyük olan, diğer bölgelerdeki ortalama ölçüye eşittir, der.
“Zeytin kadar” denince, ne büyük ne küçük, orta boy – bu “Egori”dir. “Arpa kadar” denince, orta boy – bu çöl arpasıdır. “Mercimek kadar” denince, orta boy – bu Mısır mercimeğidir. Bütün taşınabilir eşyalar, kamçı kalınlığında necisliği taşır; burada da orta kalınlık kastedilir. Orta kalınlık, çevresi bir tefah (avuç) kadar olan şeydir.
“Arşın” denince, orta boy arşın kastedilir. Şuşan’daki sarayda iki arşın vardı: biri kuzeydoğu köşesinde, biri güneydoğu köşesinde. Kuzeydoğu köşesindeki Musa’nın arşınından yarım parmak daha uzundu. Güneydoğu köşesindeki ondan da yarım parmak daha uzundu, böylece Musa’nınkiyle arasında bir parmak fark olur. Neden biri büyük, biri küçük denmiş? Çünkü ustalar küçükle ölçüp büyükle iade ederdi ki kutsal şeylerde yanlışlık olmasın.
Rabbi Meir der ki: Bütün arşınlar ortalama idi, altın sunak, köşe, etraf ve temel hariç. Rabbi Yehuda, bina arşını altı tefah, kaplar arşını beş tefah der.
Bazıları hassas ölçülerle ifade eder: Sıvı ve kuru ölçüler İtalyan ölçüsüne göre değerlendirilir. Bazıları, kişiye göre değerlendirilir der: Kurban sunanı, buhur getirenin avuç ölçüsü, Yom Kipur’da bir yudum içen, iki öğünlük eruv yiyeceği… Rabbi Meir: Haftalık değil, gündelik ölçüdür. Rabbi Yehuda: Şabat için, gündelik değil. İkisi de hafifletici görüş olarak geçerlidir. Rabbi Şimon: İki el dolusu bir somun eder, üç avuç bir kav eder. Rabbi Yohanan ben Broka: Bir fundiyonluk somun, dört sea bir sela eder.
Bazıları kaba ölçülerle ifade eder: Bir büyük kaşık çürük et – doktorların kullandığı kaşık kadar. Cüzzam işareti, “Kalkis” denilen nohut büyüklüğünde. Yom Kipur’da yenirse, iri hurma kadar, hem kendisi hem çekirdeği. Şarap ve yağ tulumları, büyük ağızlarına göre ölçülür. İnsan yapımı olmayan bir aydınlatma, büyük bir yumruk kadar olmalıdır – bu Ben Batiyah’ın yumruğudur. Rabbi Yosi der ki: Bazısı insan başı büyüklüğündedir. İnsan yapımı olan aydınlatma, büyük bir matkap kadar, İtalyan fundiyonu gibi, ya da Neron parası kadar veya bir delik kadar olmalıdır.
Denizdeki her şey temizdir, su köpeği hariç, çünkü karaya kaçar – Rabbi Akiva’nın görüşü. Denizde yetişen bir şeyle eşya yapıp, karasal bir şey eklerse – iplik bile olsa – eğer bu şey necisliği kabul ediyorsa, eşya da necis olur.
Birinci günde yaratılan şeylerde necislik olabilir, ikinci günde olmaz, üçüncü günde olabilir, dördüncü ve beşinci günlerde olmaz – keçi kanadı ve kaplan yumurtası dışında. Rabbi Yohanan ben Nuri: Keçi kanadı neden diğerlerinden farklı olsun ki? Altıncı gün yaratılan her şey necis olabilir.
Nerede olursa olsun, kabul edici bir kap yapılırsa necis olur. Yatak ya da oturak yapılırsa, necis olur. Ham deri ya da kağıttan keseye yapılırsa, necis olur. Nar, meşe veya cevizden çocuklar tarafından toprak taşımak ya da terazi yapmak için oyulan şeyler de necis olur – çünkü kullanılmıştır, niyet olmasa da.
Terazi kolu, ağırlık ölçen aletler, para hazneli sap, yoksulun su kabı, mezuzalı ya da mücevherli sopa – hepsi necis olur. Rabbi Yohanan ben Zakkai hepsi için şöyle demiştir: “Söylesem üzülürüm, söylemesem de üzülürüm.”
Kuyumcu tablası necis, demircin tablası temizdir. Yağ haznesi olan bileyleme taşı necis, olmayan temizdir. Balmumu hazneli defter necis, olmayan temizdir. Saman hasırı ve saman borusu konusunda Rabbi Akiva necis, Rabbi Yohanan ben Nuri temiz der. Rabbi Şimon der ki: Kabak lifinden yapılmış olanlar da aynıdır. Kamış ve eğrelti hasırı temizdir. Kamış borusu oyulmuşsa, temizdir; tüm içini çıkarmadıkça necis olmaz.