Görevli onlara, “Bir dua okuyun,” dedi. Onlar da dua ettiler. On Emir’i, Şema’yı, Ve-haya im şamoa’yı ve Vayomer’i okudular. Halk için üç dua ettiler: Emet ve Yatsiv (doğruluk ve güven), Avodah (ibadet), ve Kohenlerin duası (Birkat Kohanim). Şabat günü ise, nöbetten ayrılan grup için bir dua daha eklenirdi.
Görevli onlara şöyle dedi: “Tütsü için yeni olanlar gelsin ve kura çeksin.” Kura çektiler ve kim kazandıysa o kazandı. Yeni olanlarla eski olanlar birlikte geldiler ve kurayla belirlediler: kim kurban parçalarını rampadan sunağa çıkaracak? Rabbi Eliezer ben Yaakov şöyle dedi: “Parçaları rampaya çıkaran, onları sunağa yerleştirendi.”
Parçaları görevli hizmetkarlara teslim ettiler. Hizmetkarlar onların elbiselerini çıkarırdı, üzerlerinde sadece iç donları (mihnasayim) kalırdı. Orada aletler için pencereler vardı ve üzerlerinde hangi alete ait olduğu yazılıydı.
Tütsüyü kazanan kişi, büyük bir altın kepçe alırdı. Bu kepçeye üç kab tütsü konulurdu. Bu kepçenin içinde bazah (iç küçük tabak) olurdu; tütsüyle dolu ve taşkındı. Üzerinde bir kapak vardı ve üst kısmında bir zincirle sallanan bir tutacak bulunurdu.
Ateş küreğini (mahtah) kazanan kişi, gümüşten yapılmış küreği alır ve sunağın tepesine çıkardı. Oradaki korları bir kenara iter, sonra toplar, aşağı iner ve altın bir küreğe boşaltırdı. Bu esnada yaklaşık bir kab kadar kor yere saçılırdı. Bu korları su kanalına süpürürdü. Şabat günü, üzerine özel bir kap kapatılırdı. Bu kap büyük bir kaptı, içinde bir letek (ölçü) alacak kadar yer vardı. İki zinciri vardı: biriyle aşağı sarkıtılır, diğeriyle yukarıdan tutulurdu ki devrilmesin. Bu kap üç amaçla kullanılırdı: Şabat günü közlerin üzerine kapatmak için, ölü hayvanı (şeretz) üstünü örtmek için, ve sunağın tepesinden kül indirmek için.
Ulam ile sunak arasına geldiklerinde, biri magrefa’yı (özel metal kürek veya çalgı) alır ve ulam ile sunak arasına fırlatırdı. Kudüs’te kimse, magrefa’nın sesinden dolayı arkadaşının sesini duyamazdı. Magrefa da üç iş için kullanılırdı: Bir kohen onun sesini duyduğunda, diğer kohenlerin secde etmek üzere girdiklerini anlardı ve koşarak gelirdi. Bir Levi onun sesini duyduğunda, diğer Levililerin ilahi söylemeye başladığını anlardı ve koşarak gelirdi. Maamad başkanı, saflık açısından ritüel olarak kirli olanları doğu kapısında durdururdu.