Maddi davalar üç kişiden oluşur; hırsızlıklar ve zararlar üç kişiden hükme bağlanır; zarar ve yarım zarar, iki, dört ve beş kat tazminat da üç kişiden karara bağlanır; zorla alma, ayartma ve kötü şöhret yayma suçları üç kişiden karara bağlanır ki bu Rabbi Meir’in görüşüdür; ancak bilginler kötü şöhret yaymayı yirmi üç kişiden oluşan heyette değerlendirirler çünkü buna cana kast suçları da dahildir.
Dövme suçları üç kişiden karara bağlanır; Rabbi Yişmael’e göre yirmi üç kişidir; ay ve yıl fazlalığı hesapları üç kişiden yapılır ki bu da Rabbi Meir’in görüşüdür; Rabbi Şimon ben Gamliyel ise üç kişiden başlar, beşte karar verir, yedide tamamlar ve eğer üçte karar verirlerse hüküm geçersiz olur der. Yaşlıların onaylaması ve buzağı kesme işleri üç kişiden karara bağlanır; Rabbi Şimon bu görüştedir, Rabbi Yehuda ise beş kişi olmasını söyler. Boşanma ve yemekten kaçınma işleri üç kişiden hüküm görür; dördüncü ve ikinci onda bilinmeyen tazminatlar üç kişiden karara bağlanır; adaklar üç kişiden karara bağlanır; hareket eden malların değer hesapları üç kişiden karara bağlanır; Rabbi Yehuda’ya göre bunlardan biri kohen (kâhin) olmalıdır; araziler ise dokuz kişi ve bir kohenden oluşan heyette karara bağlanır; diğer işler de buna benzer şekildedir.
Can davaları yirmi üç kişiden oluşur; daire ve dörtgen alan hesapları da yirmi üç kişiden karara bağlanır ve şöyle denir: “Kadını ve hayvanı öldürürsen” ve “Hayvanı öldürünüz”; taşlanarak idam edilen öküz de yirmi üç kişiden karara bağlanır ki “Öküz taşlanır ve sahibi de ölür” denir, yani hayvanın sahibi için ölüm cezası vardır; kurt, aslan, ayı, pars, vaşak ve yılan gibi hayvanların da ölümü yirmi üç kişiden karara bağlanır; Rabbi Eli’ezer’e göre ilk mahkumiyet kararı lehine olan kişi haklıdır, Rabbi Akiva ise bu hayvanların ölüm cezasının yirmi üç kişiden verileceğini söyler.
Şahitlikte, sahte peygamberde, büyük kahinde yargılama sadece yetmiş bir kişilik yüksek mahkeme tarafından yapılır; özel savaş kararı da sadece yetmiş bir kişilik mahkemece verilir; şehir ve çevreler üzerine ilaveler de sadece yetmiş bir kişilik mahkeme onayı ile olur; kabile mahkemeleri sadece yetmiş bir kişilik mahkeme onayıyla kurulur; sürgün şehirler sadece yetmiş bir kişilik mahkeme onayı ile yapılır; sürgün şehirlerin sayısı iki ya da üç değil, bir ya da iki olur.
Büyük Sanhedrin yetmiş bir kişiden, küçük Sanhedrin ise yirmi üç kişiden oluşur; büyük Sanhedrin’in yetmiş bir kişilik sayısı sayılar kitabından alınır, “Yirmi üç yaşlı adam ve Musa onların başında” ifadesiyle; Rabbi Yehuda ise yetmiş kişilik olduğunu söyler; küçük Sanhedrin’in yirmi üç kişilik sayısı ise yine sayılar kitabından “Halkı yargılayacaklar ve halkı kurtaracaklar” ayetiyle belirlenir; on kişi olan heyet ise yine sayılar kitabından “Kötü topluluk ne zamana kadar devam edecek?” ayetiyle; üç kişilik heyetin de varlığı “Çokluya kötülük yapma” ayetinden anlaşılır.
Çünkü iyilik için çoğunluk, kötülük için tek bir kişi esas alınır, ve dengeli bir mahkeme için yirmi üç kişiye bir kişi daha eklenir; böylece toplam yirmi üç kişi olur; büyük şehirlerde Sanhedrin yüz yirmi kişi olur; Rabbi Nehemya’ya göre ise iki yüz otuz kişi olur ve bu sayı on iki kabile liderine karşılık gelir.