İki kişi bir giysiyi tutuyorsa ve biri “Ben onu buldum” diyor, diğeri de “Ben onu buldum” diyorsa; biri “Tamamı benimdir” diyor, diğeri de “Tamamı benimdir” diyorsa, her biri giysinin yarısından azına sahip olmadıklarına yemin eder ve giysi paylaşılır.
Eğer biri “Tamamı benimdir”, diğeri ise “Yarısı benimdir” diyorsa; tamamı benimdir diyen kişi, üçte birden azına sahip olmadığına, yarısı benimdir diyen ise dörtte birden azına sahip olmadığına yemin eder. Buna göre biri üçte üç (yani üç parça), diğeri dörtte bir alır.
İki kişi bir hayvanın üstünde birlikte seyahat ediyorsa veya biri biniyor, diğeri yönlendiriyorsa ve her biri “Hayvanın tamamı benimdir” diyorsa, her biri yarısından azına sahip olmadığına yemin eder ve hayvan paylaşılır.
Eğer her ikisi de bir kısmına sahip olduklarını kabul ediyorsa veya bu durumu destekleyen şahitler varsa, yemin edilmeden paylaşım yapılır.
Bir kişi hayvana binmişken bir buluntu görüp arkadaşına “Onu bana ver” dediyse, ama arkadaşı onu alıp “Ben önce sahip oldum” dediyse, buluntuyu alan kişi onu kazanır. Ancak kişi onu verdikten sonra “Ben zaten önce sahip olmuştum” derse, bu sözün hükmü yoktur.
Bir kişi buluntuyu görüp üzerine atladıysa, fakat başka biri gelip el koyduysa, el koyan kişi onu kazanır.
Bir kişi kaçmakta olan bir geyik ya da henüz uçmamış kuş yavrularının ardından koşanları gördü ve “Tarlam onları bana kazandırdı” dediyse, onlar kendisine ait olur.
Ama geyik normal şekilde kaçıyorsa ya da kuşlar uçuyorsa ve kişi “Tarlam onları bana kazandırdı” derse, bu söz geçersizdir.
Küçük yaştaki oğlu ya da kızı, Kenanlı kölesi ya da cariyesi veya karısı bir şey bulursa, bu buluntu erkeğe ait olur.
Ancak büyük yaştaki oğlu ya da kızı, İbrani kölesi ya da cariyesi veya boşadığı karısı (henüz ketubasını almamış olsa bile) bir şey bulursa, buluntu onlara ait olur.
Bir kişi borç belgeleri bulursa ve bu belgeler taşınmaz mal teminatı (ipotek) içeriyorsa, belgeler iade edilmez çünkü mahkeme bu belgelerle alacak tahsil eder. Eğer teminat içermiyorsa, belgeler iade edilir çünkü mahkeme bu belgelerle tahsilat yapmaz. Bu, Rabbi Meir’in görüşüdür. Bilginler ise her durumda belgelerin iade edilmemesi gerektiğini söyler, çünkü her halükârda mahkeme bu belgelerle tahsilat yapabilir.
Kadın boşama belgeleri, köle azat belgeleri, vasiyetnameler, bağış belgeleri ya da alacak makbuzları bulunmuşsa, belgeler iade edilmez. Çünkü yazılmış olmalarına rağmen fikrini değiştirip vermekten vazgeçmiş olabilir.
Nafaka belgeleri, yiyecek belgeleri, halitsa (evlilik reddi) belgeleri, red beyanları, mahkeme kararları bulunmuşsa, bunlar iade edilir.
Belgeler bir kutuda, torbada, belge rulosunda ya da bir tomar hâlinde bulunmuşsa, yine iade edilir.
Bir tomarın ne olduğu sorulursa, bu üç belgenin birbirine bağlı olmasıdır.
Rabban Şimon ben Gamliel şöyle der: Eğer bir kişi üç kişiden borç aldıysa, belgeler o kişiye iade edilir. Eğer üç kişi tek kişiye borçlandıysa, belgeler alacaklıya iade edilir.
Bir kişi kendi belgeleri arasında bir belge bulur ama onun ne olduğunu hatırlamazsa, bu belge saklanır ve nihai karar peygamber Eliyahu geldiğinde verilir.
Eğer belgelerin yanında semponot (borç fişleri) varsa, içlerinde yazılı olana göre işlem yapılır.