Halitsa (evlenme yükümlülüğünden kurtulma) işlemi üç hâkimle yapılmalıdır, hatta üçü de sıradan insanlar olsa bile geçerlidir. Halitsa işleminde kadının, erkeğin ayağındaki ayakkabıyı çıkarması gerekir. Eğer bu işlem normal bir ayakkabıyla yapılırsa geçerlidir; terlik gibi bir şeyle yapılırsa geçersizdir. Topuğu olan bir sandalet geçerlidir, topuğu olmayan geçersizdir. Ayaktan diz kapağına kadar yapılan halitsa geçerlidir; diz kapağının yukarısından yapılırsa geçersizdir.
Kadın başkasına ait bir sandaletle, tahta bir sandaletle veya sol ayağa sağ ayakkabıyı giyerek halitsa yaparsa işlemi geçerlidir. Eğer büyük bir sandaletle yaparsa ve adam bununla yürüyebiliyorsa veya küçükse ama adamın ayağını büyük oranda kaplıyorsa geçerlidir. Gece yapılan halitsa geçerlidir, ancak Rabbi Eliezer buna karşı çıkar. Sol ayakta yapılan halitsa geçersizdir, fakat Rabbi Eliezer buna geçerlidir der.
Kadın ayakkabıyı çıkardı ve tükürdü ama metni okumadıysa halitsa geçerlidir. Okudu ve tükürdü ama ayakkabıyı çıkarmadıysa halitsa geçersizdir. Ayakkabıyı çıkardı ve metni okudu ama tükürmedi ise, Rabbi Eliezer’e göre halitsa geçersizdir, Rabbi Akiva’ya göre geçerlidir. Rabbi Eliezer şöyle der: “Böyle yapılacaktır” ifadesi her uygulamanın yapılmasını zorunlu kılar. Rabbi Akiva der ki: Bu da delildir; zira “böyle yapılacaktır erkeğe” ifadesi, erkeğe yapılan eylemlerin zorunlu olduğunu belirtir.
Dilsiz biriyle yapılan halitsa, dilsiz bir kadınla yapılan halitsa ve küçük bir çocukla yapılan halitsa geçersizdir. Küçük bir kız halitsa yaptıysa, büyüdüğünde yeniden yapmalıdır; yapmazsa öncekisi geçersiz sayılır.
Halitsa iki kişiyle ya da üç kişiden biri yakın akraba veya geçersizse yapılsa bile geçersiz olur. Ancak Rabbi Şimon ve Rabbi Yohanan Sandal Maker geçerli sayar. Bir defasında bir adamla kadın hapishanede yalnızken halitsa yaptı ve olay Rabbi Akiva’ya sunuldu, o da geçerli saydı.
Halitsa’nın uygulaması şöyledir: Adam ve dul kadın mahkemeye gelir, hâkimler ona uygun bir nasihat verir. “Kentin yaşlıları onu çağıracak ve onunla konuşacak” ayetinden öğrenilir. Kadın şöyle der: “Kocamın kardeşi, kardeşi adına İsrail’de soy devam ettirmek istemiyor.” Adam şöyle der: “Onu eş olarak almak istemiyorum.” Tüm bu konuşmalar Kutsal Dille yapılır. Kadın, yaşlıların önünde adamın ayağındaki ayakkabıyı çıkarır ve yüzüne görünür şekilde tükürür. Sonra da şöyle der: “İşte böyle yapılır, kardeşinin evini kurmak istemeyene.” Buraya kadar olan kısmı herkes yüksek sesle okurdu. Rabbi Hurkanus, Kfar Etam’daki incir ağacının altında tüm bölümü okuduğunda, tüm paragrafın tamamlanması adet hâline geldi. Adamın adı İsrail’de “ayakkabısı çıkarılan ev” olarak anılır.
Bu işlem hâkimlerin görevidir, öğrencilerin değil. Rabbi Yehuda der ki: Orada bulunan herkesin “haluts ha-na’al, haluts ha-na’al, haluts ha-na’al” yani “ayakkabıyı çıkar” demesi de bir görevdir.