Bunlar mabette görevli memurlardı:
Yochanan ben Pinhas mühürler üzerine,
Ahiya nesahlar (sunumlar) üzerine,
Matitya ben Şmuel piyasut (ağırlıklar) üzerine,
Pethahya kinim (kınalar) üzerineydi.
Pethahya, Mordehay’dır. Neden adı Pethahya (açıcı) diye anılır? Çünkü sözlerde açıcıydı, vaaz verir ve yetmiş dile hakimdi.
Ahiya’nın oğlu, deniz hastalıkları üzerineydi,
Nehunya otları kazardı,
Gevini karoz (peynir yapımı) üzerineydi,
Bengever kapıların kapatılması üzerindeydi,
Benbevai eksiltmeler (kontroller) üzerindeydi,
Benarza zil (çan) üzerindeydi,
Hugras ben Levi şarkılar üzerindeydi,
Beit Garmu ekmek öncesi işleri üzerindeydi,
Beit Avtinas tütsü işleri üzerindeydi,
Eleazar perdeler üzerindeydi,
Pinhas ise giysiler üzerindeydi.
Üç vezirden az, yedi bakan fazla olmazdı;
Kamu yönetimi para işlerinde iki vezirden az olmazdı,
Sadece deniz hastalıklarıyla uğraşan Ahiya ve perdelerden sorumlu Eleazar,
Çünkü bunlar halk tarafından çoğunlukla kabul edilirdi.
Mabette dört mühür vardı,
Üzerinde “Buzağı, erkek, keçi, günahkar” yazılıydı.
Ben Azzai der ki, beş mühür vardı ve Aramice yazılıydı:
Buzağı, erkek, keçi, fakir günahkar ve zengin günahkar.
Buzağı büyük ve küçük sığır sunuları için kullanılırdı,
Erkek büyük ve küçük koyun ve keçi sunuları için, dişi hariç.
Erkek sadece teke sunuları için kullanılırdı.
Günahkar ise cüzzamlı hayvanların üç tür sunusu için kullanılırdı.
Günah sunuları isteyen kişi,
Yohanan’a giderdi, o mühürlerden sorumluydu;
Parayı verir mühür alırdı.
Ahiya’ya gider, nesahlardan sorumluydu;
Mühür verir, nesah alırdı.
Akşam olduğunda biri diğerine gelir,
Ahiya mühürleri verir, Yohanan parasını alır.
Eğer artarsa, kutsala bırakılırdı.
Eksik olursa, Yohanan evinden kendi cebinden tamamlar,
Çünkü kutsalın eli üstün olmalıdır.
Mühürünü kaybeden kişi için akşama kadar beklenirdi.
Eğer mühürüne uygun birini bulursa verilir.
Bulamazsa sahibi olmazdı.
Günün adı hilekârlar yüzünden mühürlere yazılıydı.
Mabette iki oda vardı:
Birisi gizli oda, diğeri aletler odası.
Gizli odada suçtan korkanlar gizlice koyar,
İyilik sahipleri gizlice geçimlerini sağlarlardı.
Aletler odasında ise gönüllü araç koyan herkes atardı.
Her 30 günde bir vezirler odayı açardı.
Evde kullanılacak her alet bırakılırdı,
Geri kalanlar satılır, gelirleri evin bakımı için kullanılırdı.