Pesah arifesinde Minha vakti yaklaştığında, kişi yemeğe karanlık olana kadar başlamaz.
Hatta İsrail’in fakiri bile oturana kadar yemez.
Onun şarabından dört kadeh eksilmez, hatta miktardan da az olmaz.
İlk kadeh ona dökülür, Beit Şammai der ki, önce gün için, sonra şarap için dua edilir.
Beit Hillel der ki, önce şarap için, sonra gün için dua edilir.
Önüne maror (acı otlar) konur, daldırır, ekmek parçasının kenarına kadar uzatılır.
Önüne matza, maror, haroset ve iki tür yemek konur; harosetin yemeği emredilmemiştir ama Rabbi Eliezer ve Rabbi Zadok der ki, emir vardır.
Tapınakta, önüne Pesah’ın kendisi de getirilirdi.
İkinci kadeh ona dökülür ve burada oğul babasına sorar.
Eğer oğul bilmezse, babası öğretir:
“Bu gece diğer bütün gecelerden nasıl farklıdır?
Çünkü diğer gecelerde hamursuz ve maya yediririz, ama bu gece sadece hamursuz yiyoruz.
Diğer gecelerde diğer yeşillikler yeriz, ama bu gece acıdır.
Diğer gecelerde et kızartılmış, haşlanmış ya da kaynatılmış yeriz, ama bu gece sadece kızarmış yeriz.
Diğer gecelerde bir kez daldırırız, ama bu gece iki kez.”
Babası oğluna öğretir.
Önce azarlayarak başlar, sonra över ve Arami Oved’in bölümlerini açıklar, hepsini tamamlar.
Rabban Gamaliel der ki, Pesah’ta bu üç şeyi söylemeden yükümlülükten kurtulmaz insan;
Bunlar: Pesah, Matza ve Maror’dur.
Pesah, çünkü atalarımızın evlerinde Mısır’da Pesah bayramı kutlanmıştır.
Matza, çünkü atalarımız Mısır’dan kurtulmuşlardır.
Maror, çünkü Mısırlılar atalarımızın hayatını Mısır’da acılaştırmışlardır.
Her nesilde kişi kendisini Mısır’dan çıkmış gibi görmelidir,
Çünkü şöyle buyrulmuştur (Şemot 13): “Ve o gün oğluna anlatacaksın, ‘İşte bu yüzden Tanrı, beni Mısır’dan çıkarırken böyle yaptı.’”
Bunun için biz, bize ve atalarımıza yapılan bütün mucizeleri anlatmalı, övmeli, yüceltmeli, kutsamalı, yüceltmeli, saygı göstermeli, dua etmeli ve şükretmeliyiz.
Ve şöyle demeliyiz: Halleluyah!
Nereye kadar?
Beit Şammai der ki, çocukların annesine kadar.
Beit Hillel der ki, havuz başına kadar.
Ve “Geula” (kurtuluş) duası ile sonlandırırız.
Rabbi Tarfon der ki: “Bize atalarımızı Mısır’dan kurtaranı anarken kurtuluş duasını söylememek gerekir.”
Rabbi Akiva der ki: “Evet, Tanrımız ve atalarımızın Tanrısı bizi gelecek bayramlarda ve ziyaretlerde karşılayacak,
Şehrinin inşasında sevinip, işinde neşe ile olacak,
Orada kurbanlardan ve Pesah’lardan yiyeceğiz,
Kutsanmışsın Tanrı, İsrail’i kurtaran.”
Üçüncü kadeh ona dökülür, üzerine yemeği için dua edilir.
Dördüncü kadeh, Hallel tamamlanır ve Şira duası okunur.
Kadehler arasında isterse içer,
Üçüncü ile dördüncü kadehler arasında içmez.
Pesah’tan sonra Afikoman (son parça) yenmez.
Bir kısmı uyur, yerler;
Herkes yemez.
Rabbi Yose der ki, kestirirlerse yerler, uyuyorlarsa yemezler.
Pesah gece yarısından sonra elleri kirletir.
Baygınlık ve artakalan elleri kirletir.
Pesah duasını okuyan, kurban payını yemekten kurtulur.
Kurban payını okuyan, Pesah duasını yemekten kurtulmaz, der Rabbi Ishmael.
Rabbi Akiva der ki: “Hiçbiri diğerini kurtarmaz.”