Birinci Adar’da, tartılar ve ölçüler hakkında ilan yapılır.
On beşinde şehirlerde megilla okunur, yollar, sokaklar ve su kuyuları düzeltilir, halkın tüm ihtiyaçları karşılanır, mezarlar işaretlenir ve ölçüler denetlenir.
Rabbi Yehuda der ki: Başlarda kötü ürünler ve artıklar ellerinden sökülüp atılırdı.
Suça eğilimli kimseler çoğalınca, artıklar yollara atılırdı. Böylece herkes tarlanın tamamını serbestçe kullanabilirdi.
On beşinde şehirde masalar kurulur ve oturulur.
Yirmi beşinde tapınağa gidilir.
Tapınağa gidince yerleştirmeye başlanır.
Kime yerleştirilir?
Levililere, İsraillilere, yabancılara ve özgür kölelere.
Ancak kadınlara, kölelere ve küçük çocuklara değil.
Her küçük çocuk, babası onun adına tartmaya başladıysa, tartmaya devam edilir.
Ve kahinlere barış yolları için yer ayrılmaz.
Rabbi Yehuda der ki:
Yakne’nin oğlu Yavne’de şahitlik etti: Her tartan kahin günah işlemez.
Rabban Yohanan ben Zakkay ona dedi ki: Hayır, sadece tartmayan kahin günah işler.
Çünkü kahinler bu ayeti kendileri için okurlar:
“Ve her kahin sunu tam yiyecek, yemeyecektir” (Vaikra 6).
Bizim Omerimiz, iki ekmek ve ekmek yüzü nasıl yenebilir?
Kadınlar, köleler ve küçükler tartılmazsa da, tartarlarsa anında kabul edilirler.
Yabancı ve Kuti olanlar tarttıklarında ise anında kabul edilmezler.
Ve satıcılar, alıcılar, kurbanlar ve borçlar anında kabul edilmez.
Ama adaklar ve sadakalar anında kabul edilir.
Bu genel kuraldır:
Her nadas ve sadaka anında kabul edilir.
Her nadas ve sadaka olmayan ise anında kabul edilmez.
Aynı durum Ezra tarafından açıklanmıştır:
“Evimizi Tanrımız için inşa etmek size düşmez, bize düşer.” (Ezra 4)
Ve bunlar koldan verilmesi gerekenlerdir:
Levililer, İsrailliler, yabancılar ve özgür köleler.
Ama kahinler, kadınlar, köleler ve küçükler değil.
Elinde kahin, kadın, köle ya da küçük tutan tartmaz.
Ama elinde hem kendi hem arkadaşının tartması gerekiyorsa, tek koldan tartmalıdır.
Rabbi Meir der ki, iki kol gerekir.
Birisi taş verir, diğeri para alırsa, iki kol gerekir.
Eğer fakir, komşusu ve şehir oğlu için tartıyorsa, muafdır.
Ama borçluysa, yükümlüdür.
Borçlu ve ortak olanlar koldan vergiye muafdırlar.
Vergiye yükümlü olurlarsa, koldan muafdırlar.
Koldan miktarı nedir?
Rabbi Meir der ki, bir para miktarıdır.
Hahamlar der ki, yarısıdır.