Şu maddeler Pesah’ta yasaktır (üzerinden geçilir): Babil peyniri (kutah), Med şarabı, Edom sirkesi, Mısır zeytinyağı karışımı (zetom), boyacıların zamkı, kasapların nişastası ve katiplerin yapıştırıcısı.
Rabbi Eliezer, kadınların süs eşyalarının da buna dahil olduğunu söyler.
Kural şudur: Tahıl türünden olan her şey Pesah’ta yasaktır.
Bunlar için bir uyarı vardır ama bunlardan dolayı kimse karet (ilahi olarak kesilip atılma) cezasına çarptırılmaz.
Hamur tekne yarıklarına sıkışmışsa ve bir zeytin büyüklüğü kadar bir miktar bir yerde toplanmışsa, onu yok etmek gerekir.
Eğer bu miktar yoksa, önemsiz sayılır ve iptal edilir.
Aynı kural, ritüel kirlilik açısından da geçerlidir: Eğer kişi onu orada istemiyorsa, o kısım bir engel oluşturur; ama onun orada kalmasını istiyorsa, artık teknenin bir parçası sayılır.
Sessiz kalan (tepkisiz) hamurdan biri, eğer benzeri bir hamurun mayalandığı görülürse, bu da yasaktır.
Yom Tov (bayram günü) sırasında hamurun halla ayrılması nasıl yapılır?
Rabbi Eliezer, ona “halla” ismi ancak pişirildikten sonra verileceğini söyler.
Rabbi Yehuda ben Beterah, onu soğuk suya atmak gerektiğini söyler.
Rabbi Yehoshua şöyle der: Bu, kişinin “görülmeyecek” ve “bulunmayacak” kurallarını çiğnemesi gereken hamets değildir.
Dolayısıyla halla ayrılır ve akşama kadar bekletilir; eğer mayalanırsa, mayalanmıştır.
Rabban Gamli’el, üç kadının birlikte yoğurup, sırayla aynı fırında pişirebileceğini söyler.
Bilginler ise şöyle der: Üç kadın hamur işiyle ilgilenir; biri yoğurur, biri şekil verir, biri pişirir.
Rabbi Akiva der ki: Tüm kadınlar, tüm odunlar ve tüm fırınlar eşit değildir.
Kural şudur: Eğer kabarmışsa, onu hemen soğuk suya bastır.
Kabarık hamur (siur) yakılır ama onu yiyen kişi cezadan muaftır.
Çatlak hamur yakılır ve onu yiyen kişi karet cezası alır.
Kabarık hamur nedir? Çekirge boynuzuna benzer şekilde kabarmış olan.
Çatlak hamur, çatlakları birbirine karışmış olandır – bu, Rabbi Yehuda’nın görüşüdür.
Bilginler ise her ikisini de yiyen kişi karet cezası alır, der.
Kabarık hamur, yüzü utanmış gibi solmuş olan, yani saçları diken diken olmuş adama benzeyen hamurdur.
On dördüncü gün Şabat’a denk geldiğinde, Rabbi Meir’e göre tüm hamets Şabat’tan önce yok edilmelidir.
Bilginler, hametsin her zamanında yakılacağını söyler.
Rabbi Elazar bar Sadok, teruma (kutsal pay) Şabat’tan önce, adi yiyecekler kendi zamanında yakılır der.
Kurbanını kesmeye, oğlunu sünnet etmeye ya da nişan ziyafetine gitmek üzere evinden çıkan biri, evinde hamets olduğunu hatırlarsa;
eğer dönüp onu yok edip sonra tekrar görevine dönebilecekse, dönüp onu yok etmelidir.
Eğer buna vakti yoksa, kalbinden iptal eder.
Eğer bir kişi, hametsini putperestlerden, selden, eşkıyalardan, yangından ya da yıkıntıdan kurtarmak istiyorsa, kalbinden iptal etmelidir.
Ama eğer gezintiye çıkmışsa, hemen geri dönmelidir.
Yine, Kudüs’ten çıkmış ve elinde kutsal et (kodşim) olduğunu hatırlayan biri,
eğer “Tsofim” (gözlem noktası) sınırını geçmişse, bulunduğu yerde onu yakar.
Eğer geçmemişse, geri döner ve onu Bet HaMikdaş’ın önünde, odun yığınından alacağı odunla yakar.
Ne kadar bir miktar için geri dönülür?
Rabbi Meir, hem bu hem de şu için bir yumurta büyüklüğünde der.
Rabbi Yehuda, her biri için bir zeytin büyüklüğünde der.
Bilginler, kutsal et için zeytin büyüklüğünde, hamets için yumurta büyüklüğünde der.