Her seada (ölçü birimi) içinde başka bir türden bir revaʿ (1/24 oranı) bulunan karışım azaltılmalıdır. Rabi Yosi şöyle der: Elemelidir. İster aynı cinsten olsun, ister iki farklı cinsten. Rabi Şimon şöyle der: Bu kural sadece aynı cins için söylenmiştir. Bilginler (Hakhamim) der ki: Her ne kilayim sayılıyorsa, seada’daki miktarı revaʿa ulaşırsa, birleşerek yasak sayılır.
Bu ne zaman geçerlidir? Tahıllar tahılla, baklagiller baklagille, tahıllar baklagille, baklagiller tahılla karışırsa. Gerçekte şunu demişlerdir: Yenilmeyen sebze tohumları, seada’ya 1/24 oranında düşerse kilayim sayılır. Rabi Şimon der ki: Aynı şekilde, nasıl sıkı davranıldıysa, hafifletildi de; örneğin keten tohumu da tahıla karışırsa aynı oranla (1/24) kilayim sayılır.
Bir kimse tarlasına buğday ekti ve sonradan arpa ekmek isterse, önce buğdayın yeşermesini beklemeli, sonra toprağı çevirmeli ve ardından arpayı ekmelidir. Eğer buğdaylar yeşerdi ise, “önce ekeyim sonra çeviririm” dememeli; tersine, önce toprağı çevirmeli, sonra ekmelidir. Ne kadar sürmelidir? Yağmurdan sonraki sürme çizgileri gibi. Abba Shaul şöyle der: Seada başına dörtte birlik bir boşluk kalacak kadar sürülmelidir.
Bir kimse tarlasına ekim yapmış ama sonradan fidan dikmeye karar vermişse, “önce dikeceğim sonra çevireceğim” dememeli; tersine, önce çevirmeli sonra dikmelidir. Dikmiş ama sonradan ekmek isterse, önce fidanları sökmeli sonra ekmelidir. Ama isterse, fidanları bir karıştan daha az kesip sonra ekebilir, ardından sökebilir.
Bir kimsenin tarlasında keten veya luf (bir çeşit zehirli kök) varsa, üzerine doğrudan ekim yapamaz, çünkü bunlar sadece üç yıl verimlidir. Tarlasında, üzerinde çok sayıda farklı tür çıkan isatis kalıntısı varsa, ya da harman yerinden çıkıp kendi kendine bitmiş türler varsa, ya da yoncadan çok türler çıkmışsa—bunları temizlemeye zorlanmaz. Ama eğer temizlemişse, “hepsini çıkar, sadece bir tür kalsın” denir.
Kim tarlasını her tür için ayrı ayrı şerit yapmak isterse, Beyt Şammai şöyle der: Üç sıra açık boşluk bırakmalıdır. Beyt Hillel ise şöyle der: Saron sabanı genişliğince boşluk bırakmalıdır. İki tarafın sözleri birbirine oldukça yakındır.
Eğer buğday başağı arpa tarlasına girmişse, bu yasak değildir, çünkü tarlanın sonu gibi görünür. Bir kişinin tarlası buğday, komşusununki başka bir tür ise, aynı türün yan yana ekilmesine izin vardır. Her ikisi de buğdaysa, araya keten şeridi bırakmak mümkündür, ama başka bir tür değil. Rabi Şimon şöyle der: İster keten tohumu ister başka tür olsun fark etmez. Rabi Yosi der ki: Tarlanın ortasına bile ketenle sınır çizmek mümkündür.
Buğday tarlasına hardal ya da haria (bir tür kır bitkisi) sınır yapamazsın. Ama sebze tarlasına yapabilirsin. Ayrıca boş araziye, sürülmüş tarlaya, çite, yola, on tefah yüksekliğinde çite, derinliği on ve genişliği dört tefah olan yarığa, toprağa gölge yapan ağaca ya da kayalıklara (yüksekliği on, genişliği dört tefah) bitişik ekim yapabilirsin.
Kim tarlasını her tür için yirmi dört küçük parsel şeklinde bölmek isterse, bir seada başına her biri revaʿ büyüklüğünde olmalı ve istediği türü ekecektir. Eğer sadece bir veya iki parça varsa, hardal ekebilir. Ama üç olursa—Rabi Meir’e göre—artık bu hardal tarlası gibi görünür ve yasaktır. Hakhamim ise dokuz taneye kadar izin verir, onuncuda yasaklar. Rabi Eliezer ben Yaakov der ki: Bir kişi tarlasını bir kor büyüklüğünde bile bölse, içinde sadece bir parça bırakmalıdır.
Bir parsel revaʿ büyüklüğündeyse, bu alan olarak sayılır. Asmanın yeri, mezar ve kaya parçası da aynı şekilde revaʿ hesabına dahil edilir. Tahıl ile tahıl arasında revaʿ; sebze ile sebze arasında altı tefah; tahıl ile sebze veya sebze ile tahıl arasında revaʿ kadar boşluk gerekir. Rabi Eliezer şöyle der: Sebze ile tahıl arasında da altı tefah boşluk gerekir.
Bir tür tahıl diğer türün üzerine taşarsa veya sebze sebze üzerine, ya da sebze tahıl, tahıl sebze üzerine taşarsa—hepsi serbesttir, Yunan kabağı hariç. Rabi Meir der ki: Mısırlı bakla ve hıyar da buna dahil. Ve görüşümün tersine onların görüşünü doğru buluyorum.