Bir kişi ondalık konularında güvenilir olmayan birinden meyve satın alır ve ondalık vermeyi unutur, Şabat günü ona danışırsa, onun sözüne dayanarak yiyebilir. Ama Şabat çıkınca, danışmadan yememeli, önce ondalık vermelidir. Onunla karşılaşmazsa ve başka biri (ondalık konusunda güvenilir olmayan) ona bu meyvelerin ondalıklı olduğunu söylerse, onun sözüyle Şabat günü yiyebilir; fakat Şabat çıkınca yine ondalık vermelidir.
Dmai’den alınan ondalık ondalıklı ürüne geri dönerse, Rabbi Şimon Şezuri şöyle der: Hafta içi de olsa ona danışılır ve sözüne göre yenir.
Bir kişi arkadaşına yemin ettirmiştir ki onun evinde yemek yesin, fakat ev sahibi ondalık konusunda güvenilir biri değildir. Bu durumda kişi onun evinde ilk Şabat günü yiyebilir, ev sahibi yalnızca “ondalık verilmiştir” derse yeterlidir. Ama ikinci Şabat geldiğinde ve aralarında bir menfaat yasağı oluştuysa, ondalık vermedikçe o evde yememelidir.
Rabbi Eliezer şöyle der: Dmai’den ayrılan yoksul ondalığı için özel bir ad vermek gerekmez. Bilginler ise şöyle der: Ona bir ad verilmelidir, ama fiziksel olarak ayrılması gerekmez.
Bir kişi, kesin ondalık (vaday) olan ürünlerin ondalığını ve Dmai’nin yoksul ondalığını adlandırdıysa, onları Şabat günü alamaz. Ama bir kâhin ya da yoksul kişi her zaman onun evine geliyorsa, gelip yiyebilirler, yeter ki ürünün durumu onlara bildirilmiş olsun.
Kişi, ondalık konusunda güvenilir olmayan birine “Benim için ondalıklı ve güvenilir birinden ürün al” derse, o kişi güvenilir sayılmaz. Ama eğer “Falan kişiden al” derse, bu durumda güvenilir sayılır. Eğer o kişi gider ama belirtilen kişiyi bulamaz ve “Senin için başkasından aldım, o da güvenilir” derse, güvenilir sayılmaz.
Bir kişi bir şehre girer ve orada kimseyi tanımazsa, “Burada ondalıklı ürün satan kim?” veya “Burada ondalıklı ürün alan kim?” diye sorar. Eğer biri çıkıp “Ben” derse, bu kişi güvenilir sayılmaz. Ama “Falan kişi güvenilir” derse, bu güvenilirdir. Eğer bir dükkâna gider ve “Burada eski ürün satan kim?” diye sorarsa ve satıcı “Seni bana gönderen kişi” derse, ikisi birbirine kefil sayılmasına rağmen güvenilir kabul edilir.
Bir grup eşekçi (taşımacı) şehre gelir ve içlerinden biri “Benimki tazedir, arkadaşımınki eskidir; benimki ondalıksız, onunki ondalıklı” derse, güvenilmezler. Rabbi Yehuda bu durumda onları güvenilir sayar.