İnsan hayır istemekten usanmaz. Ona bir kötülük dokunduğunda ise ümitsizdir, umutsuzdur.
Diyanet Vakfı
İnsan hayır istemekten usanmaz. Fakat kendisine bir kötülük dokunursa hemen ümitsizliğe düşer, üzülüverir.
Kurtubi Tefsiri
İnsan iyilik dilemekten usanmaz. Eğer ona kötülük dokunsa, hemen ümidini keser, ye’se düşer.
“İnsan iyilik dilemekten usanmaz.” Yani usanmaksızın iyilik ister. Burada:
“iyilik (hayr)” mal, sıhhat, otorite ve güç anlamındadır.
es-Süddî de şöyle demektedir: Burada insandan kasıt kâfirdir. Maksadın el-Velid b. Muğire olduğu söylendiği gibi, Rabia’nın çocukları Utbe ve Şeybe ile Ümeyye b. Halef olduğu da söylenmiştir.
Abdullah (b. Mesud)’un kıraatinde: “insan mal dilemekten usanmaz” şeklindedir.
“Eğer ona kötülük” fakirlik ve hastalık
“dokunursa, hemen” Allah’ın lutfundan
“ümidini keser.” Rahmetinden
“ye’se düşer.”
Bir başka açıklamaya göre; duasının kabul edileceğinden
“ümidini keser.” Rabbine hüsn-ü zan beslemeyerek de
“ye’se düşer.”
İçinde bulunduğu kötü durumun bitip gideceğinden yana
“ümidini keser” bunun devam edip gideceğini zannederek
“ye’se düşer” diye de açıklanmıştır. Anlamlar birbirlerine yakındır.