Andolsun, eğer bir rüzgâr göndersek de onu sararmış görseler, ondan sonra mutlaka inkâr ederler.
Diyanet Vakfı
Andolsun ki, bir rüzgar göndersek de onu (ekini) sararmış görseler, ardından muhakkak nankörlüğe başlarlar.
Kurtubi Tefsiri
Eğer Biz, bir rüzgar göndersek, onlar da ardından onu (ekini) sararmış görürlerse, bundan sonra onlar muhakkak inkâra saparlar.
“Eğer Biz, bir rüzgar göndersek, onlar da ardından onu (ekini) sararmış görürlerse” âyetinde
“onu” zamiri ile rüzgarı kastetmektedir. Rüzgar anlamındaki; in ise müzekker olarak gelmesi caizdir. Çünkü buradaki o zamiri müzekker hır zamirdir. Muhammed b. Yezid der ki: Hakiki olmayan herbir müennesin müzekker kabul edilmesi kural dışı değildir. Mesela. Ev hoşuma gitti” ve benzerleri gibi. Ancak burada zamirin rüzgara ait kabul edilmesi mana bakımından pek uygun görülmemektedir. Çünkü rüzgarın sararmış olarak görülmesi bir anlam ifade etmez.
Onu yani bulutu sararmış görürlerse diye de açıklanmıştır. İbn Abbâs da ekini… demiştir. Eserden kasıt da odur. Onlar eseri sararmış görürlerse demek olur. Ekinin yeşermesinden sonra sararması kurumuşluğuna delâlet eder. Bulutun sararması ise onun yağmur yağdırmayacağına delildir. Rüzgarın sararması ise onun (bulutları) aşılayıcı olmadığını gösterir.
“Bundan sonra onlar muhakkak inkâra saparlar.” Burada
“saparlar” anlamı verilen; mazi fiili muzari olarak; demektir. Mazi fiilin müstakbel (müzari)’nin yerinde kullanılmasının uygun düşmesi, ifadedeki mücazat anlamı dolayısıyladır. Mücazat ise, ancak müstakbel fiil ile olur. Bu açıklamayı el-Halil ve başkaları yapmıştır,