Dinlerini parça parça eden ve grup grup olanlardan olmayın. Her grup, kendi yanındakiyle sevinir.
Diyanet Vakfı
Dinlerini parçalayan ve bölük bölük olanlardan (olmayın. Bunlardan) her fırka, kendilerinde olan ile böbürlenmektedir.
Kurtubi Tefsiri
Dinlerini parça parça eden ve fırkalara ayrılanlardan (olmayın). Bununla beraber herbîr fırka sahip olduğundan memnundur.
“O dînlerini parça parça edenlerden…” âyetini Ebû Hüreyre, Âişe ve Ebû Umame, kıble ehline mensup çeşitli hevâ ve bid’at sahibi kimseler hakkında yorumlamışlardır. Buna dair açıklamalar da daha önceden el-En’âm Sûresi’nde (6/159- âyetin tefsirinde) geçmiş bulunmaktadır.
er-Rabî b. Enes de dedi ki: Dinlerini parça parça edenler, kitab ehli olan yahudilerle hristiyanlardır. Katade ve Ma’mer de böyle demiştir.
Hamza ve el-Kisaî, “dinlerini parça parça edenler” anlamındaki âyeti: “(……..): Dinlerinden ayrılanlar” diye okumuşlardır. Ali b. Ebî Tâlib de böyle okumuştur. Uyulması gereken -ki o da tevhiddir- dinlerinden ayrılanlar, anlamındadır.
“Ve fırkalara ayrılanlardan” çeşitli fırkalara bölünenlerden demek olup, bu açıklamayı el-Kelbî yapmıştır. Çeşitli dinlere ayrılanlar diye de açıklanmıştır ki, bu açıklama da Mukâtil ‘indir.
“Bununla beraber herbir fırka sahip olduğundan memnundur.” Sevinçlidir ve onu beğenmektedir. Çünkü onlar hakkı apaçık görmemişlerdir. Halbuki onu açık seçik görmekle yükümlü idiler. Denildiğine göre bu husus, farz hükümlerin nazil oluşundan önce idi.
Bir görüşe göre; yüce Allah’a isyan eden bir kimse işlediği masiyetten ötürü sevinç duyabilir. İşte şeytan, yol kesiciler ve başkaları böyledir. Doğrusunu en iyi bilen Allah’tır.
el-Ferrâ”nın iddia ettiğine göre: “Ve müşriklerden olmayın” âyetinde anlamın tamam olması mümkündür. Bu durumda: Dinlerinden ayrılıp, kendileri fırkalara ayrılanlardan (olmayın), demek olup, bu da yeni bir cümle başlangıcı olur. Bununla birlikte bu âyetin kendisinden önceki âyetlerle muttasıl olması da mümkündür. en-Nehhâs dedi ki: İfade kendisinden önceki âyetlerle muttasıl ise o takdirde Basralılara göre harfin (min edatının) tekrar edilmesi ile bedeldir.
Yüce Allah’ın:
“Kavminden müstekbir olanların ileri gelenleri, kendilerince zayıf kabul ettiklerine yani aralarından îman edenlere şöyle dediler…” (el-A’raf, 7/75) âyetinde olduğu gibi. Eğer edatsız bedel yapılacak olsa, yine câiz olur.