Yoksa diyorlar mı: “Onu uydurdu.” De ki: “Eğer onu ben uydurduysam, suçum bana aittir. Ve ben sizin işlediğiniz suçlardan uzağım.”
Diyanet Vakfı
(Resulüm!) Yoksa, «Bunu uydurdu» mu diyorlar? De ki: «Eğer onu uydurduysam günahım bana aittir. Fakat ben sizin işlediğiniz günahtan uzağım.»
Kurtubi Tefsiri
Yoksa: “Onu kendiliğinden uydurdu” mu? derler. De ki: “Eğer ben onu kendim uydurduysam günahı bana aittir ve ben de sizin kazanmakta olduğunuz günahlardan uzağım.”
“Yoksa: Onu kendiliğinden uydurdu mu? derler.” Bununla Peygamber (sallallahü aleyhi ve sellem)ı kastetmektedirler. Yani Kur’ân’ı ve Nûh ile kavmine dair haber verdiği şeyleri kendiliğinden uydurdu, dediler. Bu açıklamayı Mukâtil yapmıştır. İbn Abbâs da der ki: Bu sözler Hazret-i Nûh’un kavmi ile konuşmasının bir bölümüdür. Bu görüş daha bir kuvvetlidir. Çünkü bu âyetten önce de sonra da sadece Hazret-i Nûh ve kavminden söz edilmektedir. Buna göre buradaki hitab onların Hazret-i Nûh’a söyledikleridir ve cevap da Hazret-i Nûh’un onlara verdiği bir cevaptır:
“De ki: Eğer onu ben kendim uydurduysam” yani vahiy ve risaleti kendim ortaya atmış isem
“günahı bana aittir.” Benim bu günahımın cezasını ben çekeceğim, şayet söylediklerimde haklı isem o vakit beni yalanlamanızın cezasını da siz çekeceksiniz.
“Günah kazanmak” “Günah kazandı”nın mastarıdır ki, bu da günah ve kötülük işlemek demektir.
Anlamın şöyle olduğu da söylenmiştir: Benim işlediğim suçumun ve yaptıklarımın cezası bana aittir. en-Nehhâs ve başkalarından nakledildiğine göre de; ile aynı anlamdadır. Nitekim şair şöyle demektedir:
“Elimin işlediği ve dilimin cinayeti dolayısıyla aşiretim tarafından
Kovulmuş ve cürmüm karşılığında rehin alınmışım.”
Hemzeyi üstün olarak; şeklindeki okuyuşa göre ise bu kelime; Suç, günah, cürüm” kelimesinin çoğuludur. Bunu da yine en-Nehhâs zikretmiştir,
“Ben de sizin kazanmakta olduğunuz” küfür ve beni yalanlama kabilinden
“günahlardan uzağım.”