1. Elif Lâm Râ. Bunlar Kitab’ın ve apaçık bir Kur’an’ın ayetleridir.
2. Kâfir olanlar, keşke Müslüman olsalardı diye temenni edecekleri vakit olur.
3. Bırak onları, yesinler, faydalansınlar, onları ümit oyalasın. Yakında bileceklerdir.
4. Biz hiçbir beldeyi helak etmedik ki, onun için bilinen bir yazı olmasın.
5. Hiçbir ümmet ecelini ne öne alır ne de geri bırakır.
6. Dediler ki: Ey kendisine zikir indirilen, muhakkak ki sen delisin.
7. Melekleri bize getirmeliydin, eğer doğru söyleyenlerden isen.
8. Biz melekleri ancak hak ile indiririz. O zaman da onlara mühlet verilmiş olmaz.
9. Şüphesiz zikri biz indirdik, ve şüphesiz biz onun koruyucusuyuz.
10. Andolsun, senden önce geçmiş topluluklara da peygamberler gönderdik.
11. Onlara bir peygamber geldiğinde mutlaka onunla alay ediyorlardı.
12. İşte böylece onu suçluların kalplerine sokarız.
13. Ona iman etmezler. Öncekilerin sünneti geçmiş bulunmuştur.
14. Eğer onlara gökten bir kapı açsak da, oradan yükselseler,
15. Elbette derlerdi ki: Gözlerimiz döndürüldü, hayır, biz büyülenmiş bir kavimiz.
16. Andolsun, gökte burçlar yaptık ve onu seyredenler için süsledik.
17. Ve onu kovulmuş her şeytandan koruduk.
18. Ancak kulak hırsızlığı yapan hariç. Onu apaçık bir alev izler.
19. Yeri yaydık, onda sabit dağlar yerleştirdik ve orada her şeyden ölçülü olarak bitirdik.
20. Orada sizin için geçimlikler kıldık ve sizin rızık verici olmadığınız kimseler için de.
21. Hiçbir şey yoktur ki, onun hazineleri bizim yanımızda olmasın. Biz onu ancak bilinen bir ölçüyle indiririz.
22. Rüzgârları döllendirici olarak gönderdik. Gökten su indirdik, size içirdik. Siz onu depolayan değilsiniz.
23. Şüphesiz dirilten ve öldüren biziz. Ve biz miras alacak olanlarız.
24. Andolsun, sizden önce geçenleri de bildik, sonra gelecekleri de mutlaka biliriz.
25. Ve şüphesiz Rabbin, onları toplayacak olandır. Şüphesiz O, hikmet sahibidir, bilendir.
26. Andolsun, insanı, kuru bir balçıktan, şekillenmiş kara balçığından yarattık.
27. Cânn’ı ise daha önce kavurucu ateşten yaratmıştık.
28. Hani Rabbin meleklere demişti: “Ben, kuru bir balçıktan, şekillenmiş kara balçıktan bir beşer yaratacağım.”
29. “Ona şekil verdiğimde ve ona ruhumdan üflediğimde, hemen onun için secdeye kapanın.”
30. Meleklerin hepsi, topluca secde etti.
31. Ancak İblis hariç. Secde edenlerle beraber olmaktan kaçındı.
32. Dedi: “Ey İblis! Secde edenlerle beraber olmamana ne engel oldu?”
33. Dedi: “Ben, kuru bir balçıktan, şekillenmiş kara balçıktan yarattığın bir beşere secde edecek değilim.”
34. Dedi: “Öyleyse oradan çık. Şüphesiz sen kovulmuşsun.”
35. “Ve muhakkak ki, kıyamet gününe kadar lanet senin üzerinedir.”
36. Dedi: “Rabbim! Öyleyse, onların diriltilecekleri güne kadar bana mühlet ver.”
37. Dedi: “Şüphesiz sen, mühlet verilenlerdensin.”
38. “Bilinen vakit gününe kadar.”
39. Dedi: “Rabbim! Beni azdırmana karşılık, yeryüzünde onlara süslü göstereceğim ve onların hepsini mutlaka azdıracağım.”
40. “Ancak onlardan ihlâsa erdirilmiş kulların müstesna.”
41. Dedi: “İşte bu, bana karşı dosdoğru bir yoldur.”
42. “Şüphesiz benim kullarım üzerinde senin bir gücün yoktur. Ancak sana uyan sapkınlar hariç.”
43. “Ve şüphesiz cehennem, onların hepsi için vaat edilen yerdir.”
44. “Onun yedi kapısı vardır. Her kapı için onlardan belirlenmiş bir grup vardır.”
45. “Şüphesiz takva sahipleri, cennetlerde ve pınarlardadır.”
46. “Oraya selametle ve güven içinde girin.”
47. “Gönüllerinde olan kinleri çıkarıp giderdik. Kardeşler olarak, karşılıklı tahtlar üzerindedirler.”
48. “Onlara orada hiçbir yorgunluk dokunmaz. Ve onlar oradan çıkarılmazlar.”
49. Kullarıma haber ver ki, ben, gerçekten bağışlayanım, merhamet edenim.
50. Ve şüphesiz azabım, çok elem verici bir azaptır.
51. Onlara İbrahim’in misafirlerinden haber ver.
52. Hani onun yanına girdiler de: “Selâm” dediler. O dedi: “Gerçekten sizden korkuyoruz.”
53. Dediler: “Korkma. Sana bilgili bir oğlan çocuğu müjdeliyoruz.”
54. Dedi: “Beni ihtiyarlık gelmişken mi müjdeliyorsunuz? Ne ile müjdeliyorsunuz?”
55. Dediler: “Seni hak ile müjdeliyoruz. Artık ümitsizlerden olma.”
56. Dedi: “Rabb’inin rahmetinden ancak sapık olanlar ümit keser.”
57. Dedi: “Peki sizin işiniz nedir, ey elçiler?”
58. Dediler: “Şüphesiz biz suçlu bir kavme gönderildik.”
59. “Ancak Lût’un ailesi müstesna. Onların hepsini mutlaka kurtaracağız.”
60. “Ancak karısı. Onu, geride kalanlardan olarak takdir ettik.”
61. Elçiler, Lût ailesine geldiği zaman,
62. Dedi: “Şüphesiz siz tanınmayan bir kavimsiniz.”
63. Dediler: “Hayır, biz sana onların şüphe içinde oldukları şeyi getirdik.”
64. “Ve sana gerçeği getirdik. Ve biz elbette doğru söyleyenleriz.”
65. “Aileni gece vaktinde yola çıkar. Onların arkasından sen de git. İçinizden hiç kimse geriye dönmesin. Size emredilen yere gidin.”
66. Ona şu hükmü bildirdik: “Şüphesiz o kavmin arkası sabah vakti kesilecektir.”
67. Şehir halkı sevinç içinde geldi.
68. Dedi: “Şüphesiz bunlar benim misafirlerimdir. Beni rezil etmeyin.”
69. “Allah’tan korkun ve beni utandırmayın.”
70. Dediler: Biz seni âlemlerden uzak durman için uyarmadık mı?
71. Dedi: “İşte bunlar benim kızlarım, eğer yapacak iseniz.”
72. Hayatına andolsun, gerçekten onlar sarhoşlukları içinde şaşkın dolaşıyorlardı.
73. Güneşin doğuşu anında onları korkunç bir ses yakaladı.
74. Oranın üstünü altına çevirdik. Üzerlerine pişmiş taşlardan yağdırdık.
75. Şüphesiz bunda ibretler vardır, dikkatli bakanlar için.
76. Ve o şehir, hâlâ açık bir yol üzerindedir.
77. Şüphesiz bunda, iman edenler için bir ayet vardır.
78. Eyke halkı da gerçekten zalim idiler.
79. Biz de onlardan intikam aldık. Ve gerçekten ikisi de apaçık bir yolda durmaktadır.
80. Andolsun, Hicr halkı da peygamberleri yalanladılar.
81. Onlara ayetlerimizi verdik, ama onlardan yüz çevirdiler.
82. Dağlardan, güvenli evler yontuyorlardı.
83. Fakat sabaha karşı onları korkunç bir ses yakalayıverdi.
84. Kazandıkları şeyler onlara hiçbir fayda sağlamadı.
85. Biz gökleri, yeri ve ikisi arasındakileri ancak hak ile yarattık. Ve kıyamet mutlaka gelecektir. O halde sen güzel bir şekilde affet.
86. Şüphesiz Rabbin, çok yaratan ve çok bilendir.
87. Andolsun, sana tekrar edilen yediyi ve yüce Kur’an’ı verdik.
88. Gözlerini, onlardan bazı kimselere verdiğimiz geçimliklere dikme. Onlar için üzülme. Müminlere karşı kanadını indir.
89. Ve de ki: Şüphesiz ben apaçık bir uyarıcıyım.
90. Tıpkı, bölüştürenlere indirdiğimiz gibi.
91. Onlar ki Kur’an’ı parça parça ettiler.
92. Rabbin hakkı için, mutlaka onlardan hepsine soracağız.
93. Yaptıkları şeylerden dolayı.
94. Öyleyse, emrolunduğun şeyi açıkça bildir. Ve müşriklerden yüz çevir.
95. Şüphesiz alay edenlere karşı sana yeteriz.
96. Onlar ki Allah ile beraber başka bir ilah koyuyorlar. Yakında bileceklerdir.
97. Andolsun, onların söylediklerinden dolayı göğsünün daraldığını biliyoruz.
98. Rabbini övgüyle tesbih et. Ve secde edenlerden ol.
99. Ve sana yakin gelinceye kadar Rabbine ibadet et.
Chat
Sohbet Yükleniyor...