Kadın, eşiyle birlikte denizaşırı bir ülkeye gider, aralarında barış vardır ve dünyada da barış hâkimdir. Geri döner ve “Kocam öldü” derse, evlenmesine izin verilir. “Kocam öldü, evlenme yoluyla kardeşiyle evlenmem gerekir” derse, yine kabul edilir. Aralarında barış olup dünyada savaş varsa ya da aralarında anlaşmazlık olup dünyada barış varsa ve kadın gelip “Kocam öldü” derse, bu söz kabul edilmez. Rabbi Yehuda der ki: Asla güvenilmez, ancak ağlayarak ve elbiseleri yırtık olarak gelirse güvenilir. Ona şöyle dediler: Bu durumda da, diğerinde de, evlenebilir.
Beit Hillel şöyle der: Bu sadece hasat zamanında ve aynı ülkede olup, gerçekleşen olaydaki gibi bir durumda geçerlidir. Beit Şammai onlara şöyle dedi: Hasattan gelen, zeytin toplarken gelen, üzüm hasadından gelen ya da bir ülkeden başka bir ülkeye gelen kadınlar da aynı hükme tâbidir. Bilginlerin hasatla ilgili söyledikleri sadece olan biten durumla ilgilidir. Bunun üzerine Beit Hillel, Beit Şammai’nin görüşünü kabul ederek hüküm verdi.
Beit Şammai der ki: Evlenebilir ve ketubasını da alır. Beit Hillel der ki: Evlenebilir ama ketubasını almaz. Beit Şammai onlara şöyle dedi: Cinsel yasaklar konusunda serbestlik tanıyorsunuz da, mal konusunda mı katısınız? Beit Hillel dedi ki: Kocasının kardeşleri, onun sözlerine dayanarak mirası paylaşamaz. Beit Şammai dedi ki: Ketubasında yazılı olan şu ifadedir: “Eğer başkasıyla evlenirsen, yazılanı alırsın.” Bunun üzerine Beit Hillel, Beit Şammai’nin sözüne göre hüküm vermeye döndü.
Herkes kadının ifadesine tanıklık edebilir, kayınvalidesi, kayınvalidesinin kızı, diğer eşi, yevmesi (ölen kocanın kardeşiyle evlenmesi gereken kadın) ve kocasının kızı hariç. Boşanmayla ölüm arasındaki fark, boşanma belgesinin yazılı delil olmasıdır. Bir tanık “öldü” derse ve kadın evlenirse, sonra biri çıkıp “ölmedi” derse, kadın evli kalır. Bir tanık “öldü” der, iki kişi “ölmedi” derse, evlenmiş olsa bile boşanır. İki tanık “öldü” der, bir tanık “ölmedi” derse, kadın evlenmemişse evlenebilir.
Bir kadın “öldü” derken diğeri “ölmedi” derse, “öldü” diyen evlenir ve ketubasını alır, “ölmedi” diyen ise evlenemez ve ketubasını alamaz. Biri “öldü” diğeri “öldürüldü” derse, Rabbi Meir der ki: Birbirlerini yalanladıkları için hiçbiri evlenemez. Rabbi Yehuda ve Rabbi Şimon der ki: Her ikisi de kocanın artık hayatta olmadığını kabul ettiğinden, evlenebilirler. Bir tanık “öldü” der, diğeri “ölmedi” derse; bir kadın “öldü” der, bir diğeri “ölmedi” derse, kadın evlenemez.
Kadın, eşiyle birlikte denizaşırı ülkeye gitmiş ve sonra gelip “Kocam öldü” derse, evlenir ve ketubasını alır ama diğer eşi (rakibi) yasaktır. Eğer bu kadın bir Kohen’in kızıysa, teruma yiyebilir. Rabbi Tarfon böyle der. Rabbi Akiva ise der ki: Bu, onu günahtan koruyan bir yol değildir. Ancak hem evlenmesi hem de teruma yemesi yasak olursa günahtan korunmuş olur.
Kadın “Kocam öldü, sonra kayınpederim öldü” derse, evlenir ve ketubasını alır ama kayınvalidesi yasaktır. Eğer bu kadın bir Kohen’in kızıysa, teruma yiyebilir. Rabbi Tarfon böyle der. Rabbi Akiva der ki: Bu, onu günahtan korumaz, ancak evlenmesi ve teruma yemesi yasak olursa günahtan korunmuş olur.
Bir adam beş kadını nişanlar ama hangisini nişanladığını bilmez. Her biri “Beni nişanladı” der. Her birine boşanma belgesi verir ve ketuba parasını ortaya koyarak aralarına bırakır. Rabbi Tarfon böyle der. Rabbi Akiva der ki: Bu onu günahtan kurtarmaz. Her birine boşanma belgesi ve ketuba ödemesi yapmalıdır.
Biri beş kişiden çaldı ama hangisinden çaldığını bilmiyor. Her biri “Benden çaldı” der. Rabbi Tarfon’a göre, malı aralarına koyup bırakır. Rabbi Akiva der ki: Bu onu günahtan kurtarmaz. Her birine ayrı ayrı ödeme yapmalıdır.
Kadın, eşiyle ve oğluyla birlikte denizaşırı ülkeye gider. Döner ve “Kocam öldü, sonra oğlum öldü” derse, güvenilir. “Oğlum öldü, sonra kocam öldü” derse, güvenilmez. Sözlerinden dolayı ihtiyatlı davranılır, halitza yapılır ama yibum yapılmaz.
“Denizaşırı ülkede bana oğul doğdu” der ve sonra “Oğlum öldü, sonra kocam öldü” derse, güvenilir. “Kocam öldü, sonra oğlum öldü” derse, güvenilmez ve sözlerine karşı temkinli olunur; halitza yapılır ama yibum yapılmaz.
“Denizaşırı ülkede bana yevam verildi” der ve “Kocam öldü, sonra yevamım öldü” ya da “Yevamım öldü, sonra kocam öldü” derse, güvenilir. Kadın, eşiyle ve yevamıyla birlikte denizaşırı ülkeye gider ve sonra “Kocam öldü, sonra yevamım öldü” ya da tersi derse, güvenilmez. Çünkü kadın, yevamının öldüğünü söyleyerek evlenemez. “Kız kardeşim öldü” diyerek kocasının kız kardeşiyle evlenemez. Erkek de “Kardeşim öldü” diyerek onun karısıyla yibum yapamaz veya “Karım öldü” diyerek onun kız kardeşiyle evlenemez.