Yetimler; babaları olmayan ve henüz bulûğ çağına ulaşmamış çocuklardır. el-Muvaffak der ki: Bazı arkadaşlarımız, bu payları ancak fakir oldukları zaman hak edeceklerini söylemişlerdir. Bu, Şafii mezhebinin de meşhur görüşünü oluşturur.
el-Muvaffak yine şöyle der: İmam Ahmed’den buna dair açık bir ifade bilmiyorum. Ancak ayet-i kerimenin genel lafzı, bu hükmün tüm yetimleri kapsadığını göstermektedir. Şafii mezhebinden bazıları ise İmam Şafii’ye ait başka bir görüşe dayanarak şöyle der: Yetim, ister zengin ister fakir olsun, bu paydan alır. Çünkü ayetin nassı (açık lafzı), bütün yetimleri kapsamaktadır. Bu da, akrabalara ayrılan paya kıyas edilmiştir. Eğer bu pay sadece fakirlere mahsus olsaydı, o zaman zaten ayette geçen “yoksullar” ifadesi içine girerdi. Böyle bir durumda da ayrıca “yetimler”in ayette ayrıca anılmasına gerek kalmazdı.