Yajurveda 6-3-5

Sādhya tanrıları bu dünyadaydılar ve başka hiçbir canlı yoktu. Sunacak başka bir şey bulamadıkları için Agni’yi Agni’ye kurban ettiler; böylece bu canlılar ortaya çıktı. O, ateşi ürettikten sonra ateşe attığında, bu neslin devamı içindir. Ateş Rudra’dır, hayvan ise kurban sahibidir; eğer hayvan kurban edildikten sonra ateş üretilseydi, kurban sahibini Rudra’nın gücüne bırakmış olurdu ve ölüm tehlikesi doğardı. Ya da başka bir görüşe göre: “Tüm tanrılar ateştir, hayvan ise sunudur.” Hayvan sunulduktan sonra ateşin üretilmesi, hazırlanmış sunuya tüm tanrıların çağrılmasıdır. Ateş, hayvan getirildikten sonra üretilmelidir. O halde sunu ne tamamlanmış ne de başlamamıştır. “Sen Agni’nin doğum yerisin,” der; çünkü orası Agni’nin doğum yeridir. “Siz iki erkek varlıksınız,” der; çünkü onlar iki erkek varlıktır. “Sen Urvaşi’sin, sen Ayu’sun,” der; bir çift oluşturmak içindir. “Yağla meshedilmiş olarak bir erkek üretin,” der; çünkü Agni’yi üreten bir erkek üretmiş olur. “Gayatri vezniyle doğ,” der; böylece onu vezinlerle üretmiş olur. “Agni üretilirken oku,” der; Savitr’e adanmış bir dize okur; böylece Savitr’in kışkırtmasıyla onu üretmiş olur. “Doğmuş olan için oku,” “İleriye atılan için oku,” der; böylece her aşamada onu tamamlamış olur. Tüm dizeleri Gayatri vezniyle okur; Agni’nin vezni Gayatri’dir; böylece onu kendi vezniyle birleştirir. Ateş öndedir; ateşi ürettikten sonra onu ileriye fırlatır; ikisinin birleşmesi kurban sahibini bastırır; “Bizimle aynı düşüncede ol,” der, onları yatıştırmak içindir. Ateş ileri atıldıktan sonra sunu yapılır; böylece ona doğum anında yiyecek verilir. Eritilmiş yağla sunu yapılır; eritilmiş yağ Agni’nin sevgili yuvasıdır; böylece onu sevgili yuvasıyla ve ayrıca görkemle birleştirir.