Kindling çubuklarına sunu yapar; böylece mevsimler arasında baharı kazanır; Tanunapat’a sunar; sıcak mevsimi kazanır; sunulara sunar; yağmurları kazanır; kurban sergisine sunar; sonbaharı kazanır; “Svāhā!” nidasıyla sunar; kışı kazanır; bu yüzden “Svāhā!” nidasının yükseldiği kış mevsiminde hayvanlar helâk olur; kindling çubuklarına sunar; tanrıçaların şafaklarını kazanır; Tanunapat’a sunar; kurbanı kazanır; sunulara sunar; hayvanları kazanır; kurban sergisine sunar; nesli kazanır; oblayı Upabhrt’ten alır; obla parlaklıktır, kurban sergisi ise nesildir; böylece parlaklığı neslin içine yerleştirir; “Svāhā!” nidasıyla sunar; konuşmayı kazanır; bunlar on eder, Virāj on hecelidir, Virāj besindir; böylece Virāj ile besini kazanır; kindling çubuklarına sunar; bu dünyada destek bulur; Tanunapat’a sunar; kurban içinde ve atmosferde destek bulur; sunulara sunar; hayvanlar içinde destek bulur; kurban sergisine sunar; tanrılara giden yollarda destek bulur; “Svāhā!” nidasıyla sunar; gökler âleminde destek bulur; tanrıların âlemleri bu kadardır; böylece sırayla onlarda destek bulur; tanrılar ve Asuralar bu dünyalar uğruna çekiştiler; tanrılar ön sunularla Asuraları bu dünyalardan kovdular; işte bu yüzden ön sunular böyle adlandırılır; bunu böylece bilerek ön sunuları sunan kimse düşmanını bu dünyalardan kovar; fetih için yaklaşıp sunar; ön sunuların çiftleşmesini bilen kimse, nesille, sığırla, çiftleşmeyle çoğalır; kindling çubuklarına çok, Tanunapat’a bir sunar ve bu bir çift oluşturur; kindling çubuklarına çok, kurban sergisine bir sunar ve bu bir çift oluşturur; işte bu ön sunuların çiftleşmesidir; bunu böyle bilen kimse, nesille, sığırla ve çiftleşmeyle çoğalır; bu tanrılara tanrılar tarafından sunu yapılmamıştı; sonra Asuralar kurbana zarar vermek istediler; tanrılar Gāyatrī’yi önde beş hece, arkada üç hece olmak üzere böldüler; sonra kurban korundu ve kurban sahibi korundu; ön ve son sunuların yapılmasıyla, kurban ve kurban sahibi korunur, düşmana üstün gelinir; bu yüzden bir örtü önden büyük, arkadan küçük olur; tanrılar düşündüler ki Rākṣasa’lardan önce kurban “Svāhā!” nidasıyla ön sunuda tamamlanmalıdır; ön sunularla “Svāhā!” nidasıyla tamamladılar; ön sunularda “Svāhā!” ile tamamlayanlar kurbanı parçalar; ön sunuları sunduktan sonra oblayı serper; bu kurbanın devamlılığı içindir; böylece oblayı hazırlar ve sırayla ilerler; ön sunular baba, son sunular oğuldur; ön sunuları sunup ardından oblayı serptiğinde baba oğulla ortak olur; işte bu yüzden bilen de bilmeyen de “Nasıl sadece oğlun, nasıl babanın ortak olur?” der; ön sunular yapılırken dökülen şey aslında dökülmemiştir; Gāyatrī onunla hamile kalır ve kurban sahibi için nesil ve sığır üretir.
Chat
Sohbet Yükleniyor...