Yabancı kadına yapılan zıhar geçerlidir. Bu, bizzat bir kadının kendisi hakkında yahut tüm kadınlar hakkında yapılmış olsun, fark etmez. Aynı şekilde mutlak bir ifadeyle de bunu söylemiş olsa yahut evliliğe bunu bağlı kılmış olup da: “Evleneceğim tüm kadınlar bana annemin sırtı gibidir.” dese, durum aynıdır. Kendisiyle zıhar yapmış olduğu kadınla evlenecek olursa, o vakit kefaret ödemeden kendisiyle cinsel temas kuramaz. Bunu, İmam Malik ve İshak söylemiştir. Zira bu, kefaret gerektiren bir yemin olduğundan -Allah adına yeminde olduğu gibi- nikahtan önce bunun gerçekleştirilmesi de sahih ve geçerli olur.
el-Muvaffak der ki: Muhtemelen evlilik öncesi zıhar hükmü sabit olmaz. Bu, Sevri, Ebu Hanife ve İmam Şafii’nin görüşüdür. Çünkü Yüce Allah’ın: “Kadınlardan zıhôr ile ayrılmak isteyip de…” (Mücadele Suresi, 31. ayet) buyruğu bunu ifade etmektedir. Zira yabancı bir kadın adamın kendi karısı ve kadını değildir. Bunun yanında zıhar bir yemin şeklidir ve şeriat buna dair hüküm verirken, adamın “kendi kadınları” kaydını getirmiştir. Bu sebeple -ila’ da olduğu gibi- yabancı bir kadın hakkındaki bu hüküm sabit olmaz. Söz konusu olan bu bayan, erkeğe haram sayılan bir kadın olduğundan, erkeğe bir şey vermesi de gerekmez. Sanki erkeğin: “Sen bana haramsın.” demesi gibidir.