Evla olan, zengin de olsa vasiyetin üçte birini geçmemesidir. Çünkü Hz. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem): “Üçte bir de çoktur.” buyurmuştur.
İlim ehlinin geneline göre en faziletli olan, fakir olması hasebiyle mirası bulunmayan durumdaki akrabalarına vasiyetini bırakmasıdır. İbn Abdilberr şöyle demiştir: Miras bırakacak durumda olmayan, kendileri muhtaç olan yakın akrabalara vasiyet bırakmanın diğerlerine vasiyet bırakmaktan daha faziletli bir vasiyet olduğu hususunda ilim adamları arasında bir ihtilaf bulunmamaktadır.
Bunun yanında diğerlerine vasiyet bırakıp, akrabalarını terk etse, içlerinde İmam Malik, Sevri, Evzai, İmam Şafii, İshak ve rey ashabının da yer aldığı ilim ehlinin çoğunluğuna göre bu da geçerlidir ve sahihtir. Çünkü bu, bir atiyye/bağıştır; akrabadan başkasına vermek de caizdir, bu yönüyle hayatta iken başkasına bağış vermesine benzemektedir.