“Vasaya” kelimesi, “vasiyet”in çoğul şeklidir. Tıpkı “ataya” (çoğulu) “atiyye” (bağış ve hibe) kelimesinde olduğu gibi. Malın vasiyet olarak verilmesi, öldükten sonra bağış olarak bırakılması anlamına gelir.
Vasiyetin temeli, kitap, sünnet ve icmadır. Yüce Allah şöyle buyurur: “(Bütün bu paylar ölenin) yapacağı vasiyetten ve borçtan sonradır…” (Nisa Suresi: 11)
İbn Ömer’den nakledildiğine göre Hz. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurmuştur: “Vasiyet edecek -bir şeyi olup da üzerinden iki gece geçen- bir Müslüman’ın hakkı ancak vasiyetinin yazılı olarak yanında bulunmasıdır.” Buhari ve Müslim, bu hadis hakkında ittifak etmiştir.
İlim adamları, her yerde ve zamanda vasiyetin caiz olduğu noktasında icma etmişlerdir.