Kim üzerinde gömleği olduğu halde ihrama girerse, onu çıkartır ve yırtmaz. Bu, ilim ehlinin çoğunluğunun görüşüdür. Zira bu minvalde Yala b. Ümeyye’nin rivayeti şöyledir: “Hz. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) Cirane’de iken yanına bir kimse çıkageldi. Üstünde bir cübbe vardı. Cübbenin üzerinde de zağferanlı güzel bir koku mevcuttu. Hz. Peygamber’e hitaben: ‘Bana umremde ne şekilde hareket etmemi emredersin?’ diye sordu. Bu sırada Hz. Peygamber’e vahiy indirilmişti… Kendisinden vahiy hali kalkınca Allah’ın Elçisi (sallallahu aleyhi ve sellem): ‘Umre hakkında soru soran kişi nerede?’ buyurdu. Ve o adama hitaben: ‘Üzerindeki cübbeyi çıkar ve elbisenden bu koku eserini de gider’ buyurdu.” Zira elbiseyi yırtmak, malı zayi etmek demek olur ve malı zayi etmekten de nehyedilmiştir.
(Hatırlar hatırlamaz) hemen gömleği çıkartacak olursa, bundan dolayı fidye vermesi gerekli olmaz. Çünkü Nebi (sallallahu aleyhi ve sellem) hadiste geçen o adama fidye vermesini emretmemiştir. Ama çıkarma imkanı olduğu halde gömleği giyinmeye devam ederse, işte bu takdirde ona fidye gerekir. Çünkü (ihramlı iken) elbiseyi giyinmek —tıpkı ilk başta giyinmede olduğu gibi— haramdır. el-Muvaffak der ki: Hz. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem)’in o adama fidyeyi emretmemesi, gördüğümüz kadarıyla bunun haram olduğu hükmünü bilmemesinden kaynaklanmaktadır. Bu durumda, sanki unutan kimsenin hükmü gibi sayılmıştır.