Teruma’yı kazara yiyen kişi, ana miktarı (keren) ve beşte bir fazlasını (homaş) öder. Bu, ister yiyerek, ister içerek, isterse yağ olarak sürerek olsun, fark etmez. Bu, temiz teruma için de geçerlidir, necis teruma için de. Ödemesi gereken beşte biri, yine beşte biriyle birlikte hesaplanır. Teruma’nın ödemesi mutlaka düzeltilmiş (metukkan) hulinden yapılmalıdır. Bu ödeme, kendisi teruma olur ve artık kohene aittir. Kohen isterse, bu beşte birlik kısmı bağışlamaz; yani kohenin affetme hakkı yoktur.
Bir İsrailli kadın teruma yedikten sonra bir kohenle evlenirse — eğer kohen o teruma üzerinde henüz hak sahibi olmadan yemişse, ana miktarı ve beşte biri kendisine öder. Ama eğer o teruma, kohenin olmuştuysa, ana miktarı sahibine, beşte biri kendisine ödenir. Çünkü şöyle denmiştir: Teruma’yı kazara yiyen biri, ana parayı sahibine, beşte bir fazlasını ise istediği herhangi bir kohene öder.
İşçilerine ve misafirlerine teruma yediren kişi, ana parayı kendisi öder, onlar ise beşte bir fazlasını öder. Rabbi Meir böyle söyler. Bilginler ise der ki: Onlar hem ana para hem beşte biri öder; ev sahibi ise onlara yemek bedelini öder.
Teruma’yı çalan biri eğer onu yememişse, sadece iki kat ödeme (keifel) yapar. Eğer onu yemişse, iki ana para ve bir beşte bir öder: biri beşte birli olarak hulinden (gerçek ödeme), diğeri teruma bedeli olarak. Eğer çalınan teruma adanmış maldıysa (hekdeş), iki beşte bir ve bir ana para ödenir; çünkü adanmış malda iki kat ödeme uygulanmaz.
Aşağıdaki kaynaklardan ödeme yapılmaz: leket (toplama hakkı), şikha (unutulmuş ürün), peah (tarla kenarı), hefker (sahipsiz ürün), teruması alınmış birinci ondalık, ikinci ondalık ve fidye edilmiş adanmış mal. Rabbi Meir’e göre bu geçerli değildir. Bilginler ise bu kaynaklardan ödemeye izin verir.
Rabbi Eliezer der ki: Aynı cins olmayan ürünle de ödeme yapılabilir, ancak iyi olandan kötüye doğru olmalıdır. Rabbi Akiva der ki: Ancak aynı cinsten yapılabilir. Bu nedenle, eğer bir kişi yediyse, örneğin şemita yılına ait kabak yediyse, bir sonraki yıl kabak yetişince onlarla ödeme yapmalıdır. Rabbi Eliezer burada daha esnek davranırken, Rabbi Akiva daha katı davranır. Rabbi Eliezer şöyle yorumlar: “Ve kohene kutsal şeyi versin” (Levililer 22:14), yani kutsal olabilecek her şey verilebilir. Rabbi Akiva ise şöyle der: “Ve kohene kutsal şeyi versin” yani yediği kutsal şeyi versin.