Tebbet Suresi, Kur’an’ın 111. suresi olup Mekke döneminde indirilmiştir ve 5 ayetten oluşur. Sure adını, ilk ayette geçen ve “kurusun, yok olsun” anlamındaki “tebbet” ifadesinden alır. Sure, Allah’ın Elçisi’ne şiddetle karşı çıkan amcası Ebû Leheb ve onun eşinin durumunu konu edinir.
Surenin başlangıcında Ebû Leheb’in ellerinin kuruduğu ve kendisinin de helak olduğu bildirilir. Bu ifade, onun Allah’a ve Elçisi’ne karşı yürüttüğü düşmanca faaliyetlerin sonuçsuz kalacağını ve hüsrana uğrayacağını anlatır. Ardından malının ve kazandıklarının ona hiçbir fayda sağlamayacağı belirtilir. Böylece servet, makam ve nüfuzun insanı Allah’ın hükmünden kurtaramayacağı vurgulanır.
Tebbet Suresi’nde Ebû Leheb’in alevli bir ateşe gireceği bildirilir. Daha sonra onun eşi de zikredilir. Eşinin, insanlar arasında fitne ve düşmanlık taşıyan, Allah’ın Elçisi’ne zarar vermeye çalışan biri olduğu anlatılır. Boynunda hurma lifinden yapılmış bir ip bulunduğu ifade edilerek onun da cezaya uğrayacağı belirtilir.
Bu sure, Kur’an’da adı açıkça anılan tek kişi olan Ebû Leheb hakkında inmiştir. Ebû Leheb, Allah’ın Elçisi’nin en yakın akrabalarından biri olmasına rağmen onun davetine karşı çıkmış, alay etmiş ve insanları İslam’dan uzaklaştırmaya çalışmıştır. Sure, akrabalık bağının veya soy yakınlığının tek başına kurtuluş sağlamayacağını göstermektedir.
Genel olarak Tebbet Suresi, Allah’a ve O’nun Elçisi’ne karşı düşmanlık edenlerin sonunda hüsrana uğrayacağını, mal ve servetin insanı kurtaramayacağını, kurtuluşun soy ve akrabalıkta değil iman ve salih amelde olduğunu vurgulayan kısa fakat son derece güçlü bir suredir.