Ali b. Muhammed’in, adı belirtilmeyen bir raviden, onun Ahmed b. Muhammed b. İsa’dan, onun Muhammed b. Humrân’dan, onun Fazl b. Seken’den rivayet ettiğine göre Ebu Abdullah şöyle dedi:

Emîru’l-Mü’minîn şöyle buyurmuştur:

“Allah’ı Allah ile tanıyın; Resûlü risaletle tanıyın; ulu’l-emri ise iyiliği emretmeleri, adalet ve ihsanla hükmetmeleri sayesinde tanıyın.”

Muhammed b. Yakub şöyle demiştir:

“‘Allah’ı Allah ile tanıyın’ sözünün anlamı şudur: Allah şahısları, nurları, cevherleri ve varlıkları yaratmıştır. Varlıklar bedenlerdir; cevherler ise ruhlardır. Yüce ve aziz olan Allah ne bir bedene benzer ne de bir ruha. Duyan, algılayan ve idrak eden ruhun yaratılmasında hiçbir kimsenin payı ve etkisi yoktur. Ruhları ve bedenleri yaratmada tek başına olan O’dur. Bir kimse Allah’tan hem bedenlere benzemeyi hem de ruhlara benzemeyi kaldırdığında, Allah’ı Allah ile tanımış olur. Fakat O’nu ruha, bedene veya nura benzetirse, Allah’ı Allah ile tanımış olmaz.”

Ashabımızdan bir grubun, Ahmed b. Muhammed b. Hâlid’den, onun bazı ashabından, onların Ali b. Ukbe b. Kays b. Sim‘ân b. Ebi Rubeyha’dan rivayet ettiğine göre Ali b. Ukbe şöyle dedi:

Emîru’l-Mü’minîn’e:

“Rabbini ne ile tanıdın?” diye soruldu.

Bunun üzerine şöyle buyurdu:

“Bana kendisini tanıttığı şekilde tanıdım.”

Kendisine:

“Peki kendisini sana nasıl tanıttı?” denildi.

Şöyle buyurdu:

“O hiçbir surete benzemez, duyularla algılanamaz, insanlarla kıyaslanamaz. Uzaklığı içinde yakındır, yakınlığı içinde uzaktır. Her şeyin üstündedir; fakat O’nun üstünde bir şey bulunduğu söylenemez. Her şeyin önündedir; fakat O’nun için bir ön taraf bulunduğu söylenemez. Eşyanın içindedir; fakat bir şeyin başka bir şeyin içinde bulunması gibi değildir. Eşyadan dışarıdadır; fakat bir şeyin başka bir şeyden çıkması gibi değildir. Böyle olan ve kendisinden başka hiçbir varlık böyle olmayan Allah’ı tesbih ederim. Her şeyin bir başlangıcı vardır.”

Muhammed b. İsmail’in, Fazl b. Şâzân’dan, onun Safvân b. Yahya’dan, onun Mansûr b. Hâzim’den rivayet ettiğine göre Mansûr b. Hâzim şöyle dedi:

Ebu Abdullah’a şöyle dedim:

“Ben bazı kimselerle münazara ettim ve onlara, ‘Allah’ın şanı çok yücedir; O, yaratıkları aracılığıyla tanınamayacak kadar aziz ve kerimdir. Aksine kullar Allah sayesinde tanınırlar’ dedim.”

Bunun üzerine Ebu Abdullah:

“Allah sana rahmet etsin.” buyurdu.