Kafi 1445:
Muhammed b. Yahyâ → Ahmed b. Muhammed → Hasan b. Mahbûb → Sâlih b. Sehl → Ebû Abdullah’tan nakletti:
Kureyş’ten bazıları Resûlullah’a şöyle dedi:
“Sen peygamberlerin sonuncusu ve onların mührü olarak gönderilmişken, hangi şeyle peygamberlerin önüne geçtin?”
Buyurdu:
“Ben Rabbime iman eden ilk kimseydim ve Allah peygamberlerin ahdini aldığı, onları kendilerine karşı şahit tuttuğu ve ‘Ben sizin Rabbiniz değil miyim?’ dediği zaman ilk cevap veren kimseydim. Ben ‘Evet’ diyen ilk peygamber oldum. Böylece Allah Azze ve Celle’yi ikrar etmekte onların önüne geçtim.” (A‘râf 172)
Kafi İman 4
Kafi 1446:
Ahmed b. Muhammed → Muhammed b. Hâlid → arkadaşlarımızdan bazıları → Abdullah b. Sinân’dan nakletti:
Ebû Abdullah’a dedim ki:
“Sana feda olayım, ben bizim bazı arkadaşlarımızda hafiflik, sertlik ve düşüncesizlik görüyorum; bundan dolayı çok üzülüyorum. Bize muhalif olan birini görüyorum ve onun güzel görünüşlü olduğunu düşünüyorum.”
Buyurdu:
“Güzel hâlli deme; çünkü semt yolun semtidir. Fakat güzel simalı de. Çünkü Allah Azze ve Celle şöyle buyurur: ‘Onların simaları yüzlerindedir; secde izindendir.’” (Fetih 29)
Dedim ki:
“Onu güzel simalı ve vakarlı görüyorum; bundan dolayı üzülüyorum.”
Buyurdu:
“Arkadaşlarında gördüğün hafiflikten ve sana muhalif olan kimsenin güzel simasından dolayı üzülme. Allah Tebâreke ve Teâlâ Âdem’i yaratmak istediğinde o iki mayayı yarattı. Sonra onları iki gruba ayırdı. Sağ taraftakilere: ‘İznimle bir yaratılış olun’ buyurdu; onlar da koşup duran zerreler gibi bir yaratılış oldular. Sol taraftakilere de: ‘İznimle bir yaratılış olun’ buyurdu; onlar da yürüyüp duran zerreler gibi bir yaratılış oldular. Sonra onlar için bir ateş yükseltti ve: ‘İznimle ona girin’ buyurdu. O ateşe ilk giren Muhammed oldu. Sonra ulu’l-azm resuller, onların vasileri ve onların tâbileri ona uydu. Sonra sol taraftakilere: ‘İznimle ona girin’ buyurdu. Onlar: ‘Rabbimiz, bizi yakmak için mi yarattın?’ dediler ve isyan ettiler. Sağ taraftakilere: ‘İznimle ateşten çıkın’ buyurdu. Ateş onlarda ne bir yara açtı ne de onlarda bir iz bıraktı. Sol taraftakiler onları görünce: ‘Rabbimiz, arkadaşlarımızın kurtulduğunu görüyoruz; bizi bağışla ve bize de girmeyi emret’ dediler. Buyurdu: ‘Sizi bağışladım; ona girin.’ Ateşe yaklaştıklarında ve alevin sıcaklığı onlara dokunduğunda geri döndüler ve: ‘Ey Rabbimiz, yanmaya sabrımız yoktur’ dediler ve isyan ettiler. Allah onlara üç defa girmelerini emretti; her defasında isyan ettiler ve geri döndüler. Ötekilere de üç defa emretti; her defasında itaat ettiler ve çıktılar. Sonra onlara: ‘İznimle çamur olun’ buyurdu ve Âdem’i ondan yarattı.”
Buyurdu:
“Bunlardan olan kimse onlardan olmaz; onlardan olan kimse de bunlardan olmaz. Arkadaşlarında gördüğün hafiflik ve ahlâk, sol taraftakilerin bulaşığından onlara isabet eden şeydendir. Size muhalif olanlarda gördüğün güzel sima ve vakar ise sağ taraftakilerin bulaşığından onlara isabet eden şeydendir.”
Ebû Abdullah’a dedim ki:
“Sana feda olayım, ben bizim bazı arkadaşlarımızda hafiflik, sertlik ve düşüncesizlik görüyorum; bundan dolayı çok üzülüyorum. Bize muhalif olan birini görüyorum ve onun güzel görünüşlü olduğunu düşünüyorum.”
Buyurdu:
“Güzel hâlli deme; çünkü semt yolun semtidir. Fakat güzel simalı de. Çünkü Allah Azze ve Celle şöyle buyurur: ‘Onların simaları yüzlerindedir; secde izindendir.’” (Fetih 29)
Dedim ki:
“Onu güzel simalı ve vakarlı görüyorum; bundan dolayı üzülüyorum.”
Buyurdu:
“Arkadaşlarında gördüğün hafiflikten ve sana muhalif olan kimsenin güzel simasından dolayı üzülme. Allah Tebâreke ve Teâlâ Âdem’i yaratmak istediğinde o iki mayayı yarattı. Sonra onları iki gruba ayırdı. Sağ taraftakilere: ‘İznimle bir yaratılış olun’ buyurdu; onlar da koşup duran zerreler gibi bir yaratılış oldular. Sol taraftakilere de: ‘İznimle bir yaratılış olun’ buyurdu; onlar da yürüyüp duran zerreler gibi bir yaratılış oldular. Sonra onlar için bir ateş yükseltti ve: ‘İznimle ona girin’ buyurdu. O ateşe ilk giren Muhammed oldu. Sonra ulu’l-azm resuller, onların vasileri ve onların tâbileri ona uydu. Sonra sol taraftakilere: ‘İznimle ona girin’ buyurdu. Onlar: ‘Rabbimiz, bizi yakmak için mi yarattın?’ dediler ve isyan ettiler. Sağ taraftakilere: ‘İznimle ateşten çıkın’ buyurdu. Ateş onlarda ne bir yara açtı ne de onlarda bir iz bıraktı. Sol taraftakiler onları görünce: ‘Rabbimiz, arkadaşlarımızın kurtulduğunu görüyoruz; bizi bağışla ve bize de girmeyi emret’ dediler. Buyurdu: ‘Sizi bağışladım; ona girin.’ Ateşe yaklaştıklarında ve alevin sıcaklığı onlara dokunduğunda geri döndüler ve: ‘Ey Rabbimiz, yanmaya sabrımız yoktur’ dediler ve isyan ettiler. Allah onlara üç defa girmelerini emretti; her defasında isyan ettiler ve geri döndüler. Ötekilere de üç defa emretti; her defasında itaat ettiler ve çıktılar. Sonra onlara: ‘İznimle çamur olun’ buyurdu ve Âdem’i ondan yarattı.”
Buyurdu:
“Bunlardan olan kimse onlardan olmaz; onlardan olan kimse de bunlardan olmaz. Arkadaşlarında gördüğün hafiflik ve ahlâk, sol taraftakilerin bulaşığından onlara isabet eden şeydendir. Size muhalif olanlarda gördüğün güzel sima ve vakar ise sağ taraftakilerin bulaşığından onlara isabet eden şeydendir.”
Kafi 1447:
Muhammed b. Yahyâ → Muhammed b. Hüseyin → Ali b. İsmail → Muhammed b. İsmail → Sa‘dân b. Müslim → Sâlih b. Sehl → Ebû Abdullah’tan nakletti:
Resûlullah’a soruldu:
“Âdemoğullarının önüne hangi şeyle geçtin?”
Buyurdu:
“Ben Rabbimi ikrar eden ilk kimseyim. Allah peygamberlerin ahdini aldı, onları kendilerine karşı şahit tuttu ve ‘Ben sizin Rabbiniz değil miyim?’ dedi. Onlar: ‘Evet’ dediler. Ben cevap veren ilk kimseydim.” (A‘râf 172)
Resûlullah’a soruldu:
“Âdemoğullarının önüne hangi şeyle geçtin?”
Buyurdu:
“Ben Rabbimi ikrar eden ilk kimseyim. Allah peygamberlerin ahdini aldı, onları kendilerine karşı şahit tuttu ve ‘Ben sizin Rabbiniz değil miyim?’ dedi. Onlar: ‘Evet’ dediler. Ben cevap veren ilk kimseydim.” (A‘râf 172)