Kafi 1526:
Ali b. İbrahim → babası; Muhammed b. Yahyâ → Ahmed b. Muhammed b. Îsâ; ayrıca arkadaşlarımızdan bir grup → Ahmed b. Muhammed b. Hâlid; hepsi Hasan b. Mahbûb → Yakub es-Serrâc → Câbir → Ebû Cafer tarikiyle rivayet etmişlerdir.
Yine farklı senetlerle Asbağ b. Nübâte’den rivayet edilmiştir:
Müminlerin Emiri evinde —veya sarayda— bize hitap etti. Biz toplanmış bulunuyorduk. Sonra yazılmasını emretti; yazıldı ve insanlara okundu.
Diğer bir rivayette ise İbnü’l-Kevvâ’nın Müminlerin Emirine İslam, iman, küfür ve nifakın niteliğini sorduğu nakledilir. Bunun üzerine şöyle buyurdu:
“Allah Tebâreke ve Teâlâ İslamı teşri etti, ona yönelenler için hükümlerini kolaylaştırdı, ona karşı savaşanlara karşı direklerini güçlü kıldı.
Onu:
Kendisini benimseyen için izzet,
İçine giren için barış,
Ona uyan için hidayet,
Onu kuşanan için süs,
Onu benimseyen için mazeret,
Ona sarılan için sağlam bir kulp,
Ona tutunan için bir ip,
Onunla konuşan için delil,
Onunla aydınlanan için nur,
Onunla yardım isteyen için yardımcı,
Onunla mücadele eden için şahit,
Onunla delil getiren için zafer,
Onu anlayan için ilim,
Onu rivayet eden için söz,
Onunla hükmeden için hüküm,
Onu tecrübe eden için hilm,
Onu düşünen için elbise,
Onu kavrayan için anlayış,
Akleden için yakîn,
Kararlılık gösteren için basiret,
İbret alan için işaret,
Öğüt alan için öğüt,
Tasdik eden için kurtuluş,
Islah eden için ağırbaşlılık,
Yaklaşan için yakınlık,
Tevekkül eden için güven,
İşini Allah’a havale eden için genişlik,
Güzel davranan için üstünlük,
Hayırda yarışan için iyilik,
Sabreden için kalkan,
Takva sahibi için elbise,
Doğru yolu bulan için destek,
İman eden için sığınak,
Teslim olan için emniyet,
Doğru sözlü olan için ümit,
Kanaat eden için zenginlik kılmıştır.
İşte hak budur.
Yolu hidayettir.
Mirası şereftir.
Sıfatı en güzel sıfattır.
Yolu apaçıktır.
İşaretleri parlaktır.
Kandili ışıklıdır.
Gayesi yüksektir.
Meydanı kolaydır.
Toplanma yeri kuşatıcıdır.
Öne geçişi süratlidir.
Cezası acıdır.
Hazırlığı eksiksizdir.
Süvarileri seçkindir.
İman onun yolu,
Salih ameller onun işaretleri,
Fıkıh onun kandilleri,
Dünya onun yarış meydanı,
Ölüm onun son noktası,
Kıyamet onun toplanma alanı,
Cennet onun ödülü,
Ateş onun cezası,
Takva onun hazırlığı,
İyilik yapanlar da onun süvarileridir.
İman sayesinde salih amellere ulaşılır.
Salih ameller sayesinde fıkıh gelişir.
Fıkıh sayesinde ölümden korkulur.
Ölümle dünya sona erer.
Dünya sayesinde kıyamete geçilir.
Kıyametle cennete yaklaşılır.
Cennet ateş ehlinin hasretidir.
Ateş takva sahipleri için öğüttür.
Takva ise imanın özüdür.”