Kafi İman 207

Kafi 3039: Ali b. İbrahim, Muhammed b. İsa'dan, o Yunus'tan, o Yakub b. Şuayb'dan nakletti. Şöyle dedi: Ebu Abdullah'a, “Müminlerden başka, yaptığı amel sebebiyle Allah üzerinde zorunlu bir sevap hakkı bulunan kimse var mıdır?” dedim. Buyurdu ki: “Hayır.”

Kafi 3040: Yine Ali b. İbrahim, Yunus'tan, o bazı arkadaşlarından, o da Ebu Abdullah'tan nakletti. Şöyle buyurdu: Musa, Hızır'a, “Senin arkadaşlığın hürmetine senden bana bir öğüt vermeni istiyorum” dedi. Hızır ona şöyle dedi: “Kendisinden başkasıyla hiçbir şeyin sana fayda vermeyeceği gibi, onunla birlikte hiçbir şeyin sana zarar vermeyeceği şeye bağlı kal.”

Kafi 3041: Yine Ali b. İbrahim, Yunus'tan, o İbn Bükeyr'den, o Ebu Ümeyye Yusuf b. Sâbit'ten nakletti. Şöyle dedi: Ebu Abdullah'ın şöyle buyurduğunu işittim: “İmanla birlikte hiçbir amel zarar vermez, küfürle birlikte de hiçbir amel fayda vermez. Görmüyor musun ki Allah şöyle buyurmuştur: ‘Onların harcamalarının kabul edilmesine engel olan şey, ancak Allah'ı ve Elçisini inkâr etmeleri ve kâfir olarak ölmeleridir.’ (Tevbe 54)”

Kafi 3042: Muhammed b. Yahya, Ahmed b. Muhammed b. İsa'dan, o İbn Faddâl'dan, o Sa‘lebe'den, o Ebu Ümeyye Yusuf b. Sâbit b. Ebî Sa‘de'den, o da Ebu Abdullah'tan nakletti. Şöyle buyurdu: “İmanla birlikte amel zarar vermez; aynı şekilde küfürle birlikte de amel fayda vermez.”

Kafi 3043: Ahmed b. Muhammed, Hüseyin b. Saîd'den, o kendisine zikredilen birinden, o Ubeyd b. Zürâre'den, o Muhammed b. Mârid'den nakletti. Şöyle dedi: Ebu Abdullah'a, “Bize senden şöyle bir hadis rivayet edildi: ‘Tanıdıktan sonra dilediğini yap’ demişsin” dedim. Buyurdu ki: “Evet, bunu söyledim.” Dedim ki: “Zina etseler, hırsızlık yapsalar veya içki içseler de mi?” Bunun üzerine bana şöyle buyurdu: “Biz Allah'a aidiz ve O'na döneceğiz. Allah'a yemin olsun ki bize insaf etmediler; biz amelle sorumlu tutulalım da onlardan sorumluluk kaldırılsın, öyle mi? Ben ancak şunu söyledim: Tanıdıktan sonra az veya çok dilediğin hayrı işle; çünkü o senden kabul edilir.”

Kafi 3044: Ali b. İbrahim, babasından, o Muhammed b. Reyyân b. Salt'tan merfu olarak, o da Ebu Abdullah'tan nakletti. Şöyle buyurdu: Müminlerin Emiri hutbelerinde sıkça şöyle derdi: “Ey insanlar! Dininize, dininize sarılın; çünkü bu dindeki kötülük, başka bir dindeki iyilikten daha hayırlıdır. Bu dindeki kötülük bağışlanır, başka bir dindeki iyilik ise kabul edilmez.”