Kafi İman 143

Kafi 2719: Hişâm b. Sâlim şöyle dedi: Ebû Abdullah’ın şöyle buyurduğunu işittim: Allah şöyle buyurmuştur: “Benim mümin kuluma eziyet eden kimse bana karşı savaş açtığını ilan etsin. Benim mümin kuluma ikram eden kimse ise gazabımdan emin olsun. Eğer yeryüzünde doğu ile batı arasında yarattıklarım arasında yalnızca bir mümin ve adil bir imam bulunsaydı, onların ibadeti bana yeryüzündeki bütün yaratıklardan yeterdi. Yedi gök ve yedi yer onların sayesinde ayakta dururdu. Onların imanlarından kendilerine öyle bir ünsiyet verirdim ki, başkalarının ünsiyetine ihtiyaç duymazlardı.”

Kafi 2720: Müfaddal b. Ömer şöyle dedi: Ebû Abdullah şöyle buyurdu: “Kıyamet günü bir çağırıcı şöyle seslenir: ‘Dostlarıma karşı çıkanlar nerede?’ Bunun üzerine yüzlerinde et bulunmayan bir topluluk ayağa kalkar. Sonra şöyle denilir: ‘Bunlar müminlere eziyet edenler, onlara düşmanlık besleyenler, onlara karşı direnenler ve dinleri sebebiyle onları sertlikle kınayanlardır.’ Ardından cehenneme gönderilmeleri emredilir.”

Kafi 2721: Ebû Abdullah şöyle buyurdu: Resûlullah şöyle buyurmuştur: Allah şöyle buyurmuştur: “Benim bir dostumu aşağılayan kimse bana karşı savaş hazırlığı yapmıştır.”

Kafi 2722: Ebû Abdullah şöyle buyurdu: “Kim fakir olsun veya olmasın bir mümini küçümserse, Allah da onu küçümsemekten vazgeçinceye kadar ona karşı küçümseyici ve öfkeli olmaya devam eder.”

Kafi 2723: Muallâ b. Huneys şöyle dedi: Ebû Abdullah’ın şöyle buyurduğunu işittim: “Allah şöyle buyurur: ‘Benim bir dostumu aşağılayan kimse bana karşı savaş hazırlığı yapmıştır ve ben dostlarıma yardım etmekte en hızlı olanım.’”

Kafi 2724: Ebû Abdullah şöyle buyurdu: Resûlullah şöyle buyurmuştur: Allah şöyle buyurur: “Mümin kulumu zelil eden kimse bana meydan okumuştur.”

Kafi 2725: Hammâd b. Beşîr şöyle dedi: Ebû Abdullah’ın şöyle buyurduğunu işittim: Resûlullah şöyle buyurmuştur: Allah şöyle buyurur: “Benim bir dostumu aşağılayan kimse bana karşı savaş hazırlığı yapmıştır. Kulum bana, kendisine farz kıldığım şeylerden daha sevimli hiçbir şeyle yaklaşamaz. O, nafile ibadetlerle de bana yaklaşmaya devam eder; sonunda onu severim. Onu sevdiğim zaman işiten kulağı, gören gözü, konuşan dili ve tuttuğu eli olurum. Bana dua ederse ona cevap veririm, benden isterse ona veririm. Yapacağım hiçbir işte, müminin ölümündeki kadar tereddüt göstermem. O ölümü istemez, ben de onu üzmek istemem.”

Kafi 2726: Ebû Cafer şöyle buyurdu: Resûlullah miraca çıkarıldığında şöyle dedi: “Ey Rabbim! Senin katında müminin durumu nedir?” Allah buyurdu ki: “Ey Muhammed! Benim bir dostumu aşağılayan kimse bana karşı savaş ilan etmiştir ve ben dostlarıma yardım etmekte en hızlı olanım. Yapacağım hiçbir işte müminin vefatı konusundaki kadar tereddüt göstermem. O ölümü istemez, ben de onu üzmek istemem. Mümin kullarım arasında öyleleri vardır ki onları ancak zenginlik düzeltir; eğer onları başka bir hâle çevirsem helâk olurlar. Yine mümin kullarım arasında öyleleri vardır ki onları ancak fakirlik düzeltir; onları başka bir hâle çevirsem helâk olurlar. Kullarımdan hiç kimse bana, kendisine farz kıldığım şeylerden daha sevimli bir amelle yaklaşamaz. Sonra nafilelerle bana yaklaşmayı sürdürür, sonunda onu severim. Onu sevdiğim zaman onun işiten kulağı, gören gözü, konuşan dili ve tutan eli olurum. Bana dua ettiğinde cevap veririm, benden istediğinde ona veririm.”

Kafi 2727: Ebû Abdullah şöyle buyurdu: “Kim malının azlığı ve fakirliği sebebiyle bir mümini hor görür ve küçümserse, Allah onu kıyamet günü bütün yaratıkların önünde rezil eder.”

Kafi 2728: Ebû Abdullah şöyle buyurdu: Resûlullah şöyle buyurmuştur: “Rabbim beni gece yolculuğuna çıkardı. Perde arkasından bana vahyettiği şeyleri vahyetti ve benimle doğrudan konuştu. Sonra şöyle buyurdu: ‘Ey Muhammed! Benim bir dostumu zelil eden kimse bana karşı savaş hazırlığı yapmıştır. Bana savaş açan kimseye ben de savaş açarım.’ Ben: ‘Ey Rabbim! Bu dostun kimdir? Çünkü seninle savaşan kimseye savaş açacağını biliyorum’ dedim. Allah buyurdu ki: ‘O, senin, vasinin ve ikinizin soyunun velayetini kabul etmek üzere kendisinden söz aldığım kimsedir.’”

Kafi 2729: Muallâ b. Huneys’ten, Ebû Abdullah’ın şöyle buyurduğu rivayet edilmiştir: Resûlullah şöyle buyurmuştur: Allah şöyle buyurur: “Mümin kulumu hor gören kimse bana karşı savaşa çıkmıştır. Yapacağım hiçbir işte mümin kulum hakkında gösterdiğim tereddüt kadar tereddüt göstermem. Ben onunla buluşmayı severim, o ise ölümü istemez; bu yüzden onu ölümden uzaklaştırırım. Bana bir iş hakkında dua eder, ben de onun için daha hayırlı olan şekilde duasına karşılık veririm.”