Kafi İman 118

Kafi 2498: Ali b. İbrahim, Hârûn b. Müslim’den, o da Mes‘ade b. Sadaka’dan rivayet etti. Ebû Abdullah şöyle buyurdu: Müminlerin Emiri şöyle buyurdu: “Münakaşa ve çekişmeden sakının. Çünkü bunlar kardeşlere karşı kalpleri hasta eder ve onların üzerinde nifak yeşerir.”

Kafi 2499: Aynı senetle rivayet edilmiştir ki Nebi şöyle buyurdu: “Üç özellik vardır ki bunlarla Allah’ın huzuruna çıkan kimse cennete dilediği kapıdan girer: Ahlakı güzel olan, gizlide ve açıkta Allah’tan korkan ve haklı olsa bile münakaşayı terk eden kimse.”

Kafi 2500: Aynı senetle şöyle buyurulmuştur: “Kim Allah’ı çekişmeler için hedef haline getirirse, hâlden hâle geçmesi ve sürekli savrulması yakındır.”

Kafi 2501: Ali b. İbrahim, Salih b. Sindî’den, o da Ca‘fer b. Beşîr’den, o da Ammâr b. Mervân’dan rivayet etti. Ebû Abdullah şöyle buyurdu: “Ne yumuşak huylu biriyle ne de bir sefihle münakaşa et. Çünkü yumuşak huylu olan senden uzaklaşır, sefih olan ise sana eziyet eder.”

Kafi 2502: Ali b. İbrahim, babasından, o da İbn Ebû Umeyr’den, o da Hasan b. Atıyye’den, o da Ömer b. Yezîd’den rivayet etti. Ebû Abdullah şöyle buyurdu: Resûlullah şöyle buyurdu: “Cebrâil bana ne zaman geldiyse mutlaka şöyle dedi: Ey Muhammed! İnsanların kininden ve düşmanlığından sakın.”

Kafi 2503: Ashabımızdan bir grup, Ahmed b. Muhammed’den, o da Ali b. Hakem’den, o da Hasan b. Hüseyin el-Kindî’den rivayet etti. Ebû Abdullah şöyle buyurdu: “Cebrâil, Nebi’ye şöyle dedi: İnsanlarla ağız dalaşına girmekten sakın.”

Kafi 2504: Ondan, Osman b. Îsâ’dan, o da Abdurrahman b. Seyyâbe’den rivayet edilmiştir. Ebû Abdullah şöyle buyurdu: “Karşılıklı tartışmalardan sakının. Çünkü bunlar ayıplanmaya sebep olur ve kusurları ortaya çıkarır.”

Kafi 2505: Muhammed b. Yahyâ, Ahmed b. Muhammed b. Îsâ’dan, o da İbn Mahbûb’dan, o da Anbese el-Âbid’den rivayet etti. Ebû Abdullah şöyle buyurdu: “Çekişmeden sakının. Çünkü o kalbi meşgul eder, nifaka yol açar ve kinler kazandırır.”

Kafi 2506: Ali b. İbrahim, babasından, o da İbn Ebû Umeyr’den, o da Hasan b. Atıyye’den, o da Ömer b. Yezîd’den rivayet etti. Ebû Abdullah şöyle buyurdu: Resûlullah şöyle buyurdu: “Cebrâil bana ne zaman geldiyse mutlaka şöyle dedi: Ey Muhammed! İnsanların kininden ve düşmanlığından sakın.”

Kafi 2507: Muhammed b. Yahyâ, Ahmed b. Muhammed b. Îsâ’dan, o da Muhammed b. Mihrân’dan, o da Abdullah b. Sinân’dan rivayet etti. Ebû Abdullah şöyle buyurdu: Resûlullah şöyle buyurdu: “Cebrâil bana her gelişinde mutlaka öğüt verirdi. Bana söylediği son sözlerden biri şuydu: İnsanlarla çekişip sürtüşmekten sakın. Çünkü bu, gizli kusurları ortaya çıkarır ve itibarı yok eder.”

Kafi 2508: Ali b. İbrahim, babasından ve Muhammed b. İsmail, Fazl b. Şâzân’dan, her ikisi de İbn Ebû Umeyr’den, o da İbrahim b. Abdülhamîd’den, o da Velîd b. Sabîh’ten rivayet etti. Velîd şöyle dedi: Ebû Abdullah’ın şöyle dediğini işittim. Resûlullah şöyle buyurdu: “Cebrâil bana hiçbir konuda, insanlara düşmanlık beslememe hususunda yaptığı kadar tavsiyede bulunmamıştır.”

Kafi 2509: Ashabımızdan bir grup, Ahmed b. Ebû Abdullah’tan, o da bazı ashabından merfû olarak rivayet etti. Ebû Abdullah şöyle buyurdu: “Kim düşmanlık ekerse, ektiğini biçer.”