Kafi Hücce 61

Kafi 740: Ali b. İbrahim, Muhammed b. Îsâ’dan, o Yûnus’tan, o Hüseyin b. Süveyr b. Ebî Fâhite’den, o da Ebû Abdullah’tan rivayet etti. Ebû Abdullah şöyle buyurdu: “Hasan ve Hüseyin’den sonra imamet ebediyen iki kardeşte tekrar bulunmaz. Bu iş Ali b. Hüseyin’den itibaren, Allah Teâlâ’nın ‘Akrabalık bakımından yakın olanlar, Allah’ın kitabında birbirlerine daha evladır’ (Enfâl 75) buyurduğu gibi yürümüştür. Bundan dolayı Ali b. Hüseyin’den sonra imamet ancak evlatlarda ve evlatların evlatlarında olur.”

Kafi 741: Ali b. Muhammed, Sehl b. Ziyâd’dan, o Muhammed b. Velîd’den, o Yûnus b. Ya‘kûb’dan, o da Ebû Abdullah’tan rivayet etti. Yûnus, onun şöyle buyurduğunu işitti: “Allah, Hasan ve Hüseyin’den sonra imameti iki kardeşe vermeyi kabul etmemiştir.”

Kafi 742: Muhammed b. Yahyâ, Ahmed b. Muhammed b. Îsâ’dan, o Muhammed b. İsmail b. Bezî‘den, o da Ebû’l-Hasan Rızâ’dan rivayet etti. Ona, “İmamet amcada veya dayıda olur mu?” diye soruldu. O, “Hayır” buyurdu. Ben, “Peki kardeşte olur mu?” dedim. O, “Hayır” buyurdu. Ben, “Öyleyse kimde olur?” dedim. O, “Benim evladımda olur” buyurdu; o gün henüz çocuğu yoktu.

Kafi 743: Muhammed b. Yahyâ, Muhammed b. Hüseyin’den, o Abdurrahman b. Ebî Necrân’dan, o Süleyman b. Cafer el-Caferî’den, o Hammâd b. Îsâ’dan, o da Ebû Abdullah’tan rivayet etti. Ebû Abdullah şöyle buyurdu: “Hasan ve Hüseyin’den sonra imamet iki kardeşte bir araya gelmez; o ancak evlatlarda ve evlatların evlatlarında olur.”

Kafi 744: Muhammed b. Yahyâ, Muhammed b. Hüseyin’den, o İbn Ebî Necrân’dan, o Îsâ b. Abdullah b. Ömer b. Ali b. Ebî Tâlib’den, o da Ebû Abdullah’tan rivayet etti. Îsâ şöyle dedi: Ona, “Eğer bir olay olursa, Allah bana onu göstermesin, kime uymalıyım?” diye sordum. O, oğluna, Musa’ya işaret etti. Ben, “Eğer Musa’nın başına bir şey gelirse kime uymalıyım?” dedim. O, “Onun evladına” buyurdu. Ben, “Eğer onun evladının başına bir şey gelir de geride büyük bir kardeş ve küçük bir oğul bırakırsa kime uymalıyım?” dedim. O, “Onun oğluna; sonra birer birer böyle devam eder” buyurdu.

Safvânî nüshasında şöyle bir ilave vardır: “Sonra ebediyen böyle devam eder.”