Kafi Dua 7

Kafi 3074: Muhammed b. Yahyâ, Ahmed b. Muhammed b. Îsâ’dan, o Ali b. Hakem’den, o Hişâm b. Sâlim’den rivayet etti. Ebû Abdullah şöyle buyurdu:

Kim bela gelmeden önce dua etmeyi alışkanlık hâline getirirse başına bela geldiğinde duasına icabet edilir, melekler, “Bu tanıdığımız bir sestir.” derler ve onun duası gökten engellenmez; kim de daha önceden dua etmeyi alışkanlık hâline getirmemişse başına bela geldiğinde duasına icabet edilmez ve melekler, “Biz bu sesi tanımıyoruz.” derler.

Kafi 3075: Ali b. İbrahim, babasından, o Hammâd b. Îsâ’dan, o İbn Sinân’dan, o Anbese’den rivayet etti. Ebû Abdullah şöyle buyurdu:

Başına bir belanın gelmesinden korkup daha o bela gelmeden onun hakkında dua eden kimseye Allah o belayı asla göstermez.

Kafi 3076: Ashabımızdan bir grup, Ahmed b. Muhammed b. Hâlid’den, o İsmail b. Mihrân’dan, o Mansûr b. Yûnus’tan, o Hârûn b. Hârice’den rivayet etti. Ebû Abdullah şöyle buyurdu:

Rahatlık zamanında edilen dua, bela zamanında ihtiyaçların giderilmesini sağlar.

Kafi 3077: Ahmed b. Muhammed b. Hâlid, Osman b. Îsâ’dan, o Semâa’dan rivayet etti. Semâa şöyle dedi: Ebû Abdullah şöyle buyurdu:

Sıkıntı zamanında duasına icabet edilmesi kendisini sevindirecek olan kimse, rahatlık zamanında çok dua etsin.

Kafi 3078: Ahmed b. Muhammed b. Hâlid, babasından, o Ubeydullah b. Yahyâ’dan, o bir adamdan, o Abdülhamîd b. Gavvâs et-Tâî’den, o Muhammed b. Müslim’den rivayet etti. Ebû Abdullah şöyle buyurdu:

Dedem şöyle derdi: Bela gelmeden önce dua edin, çünkü kul çok dua eden bir kimse olur da başına bir bela gelir ve dua ederse, “Bu tanıdığımız bir sestir.” denilir; fakat çok dua eden biri değilse, başına bir bela gelip dua ettiğinde, “Bugünden önce neredeydin?” denilir.

Kafi 3079: Hüseyin b. Muhammed, Muallâ b. Muhammed’den, o Veşşâ’dan, o kendisine rivayet eden birinden, o da birinci Ebü’l-Hasan’dan rivayet etti. Ebü’l-Hasan şöyle buyurdu:

Ali b. Hüseyin şöyle derdi: Bela indikten sonra edilen duadan fayda görülmez.