Kafi Dua 22

Kafi 3179: Ashabımızdan bir grup, Sehl b. Ziyâd’dan, o Ca‘fer b. Muhammed el-Eş‘arî’den, o İbnü’l-Kaddâh’tan rivayet etti. Ebû Abdullah şöyle buyurdu:

Zikir dışında her şeyin ulaşıp sona erdiği bir sınırı vardır; zikrin ise ulaşıp sona ereceği bir sınırı yoktur. Yüce Allah farzları farz kılmıştır; kim onları yerine getirirse onların sınırına ulaşmış olur. Ramazan ayını farz kılmıştır; kim onu oruçlu geçirirse onun sınırına ulaşmış olur. Haccı farz kılmıştır; kim haccederse onun sınırına ulaşmış olur. Zikir ise böyle değildir; çünkü yüce Allah zikrin azıyla yetinmemiş ve ona ulaşıp sona ereceği bir sınır koymamıştır.

Ardından şu ayeti okudu:

“Ey iman edenler! Allah’ı çokça anın ve sabah akşam O’nu tesbih edin.” (Ahzâb 41-42)

Sonra şöyle buyurdu:

Yüce Allah zikre ulaşıp sona ereceği bir sınır koymamıştır. Babam Allah’ı çokça anardı; onunla yürüdüğümde Allah’ı andığını görürdüm, onunla yemek yediğimde yine Allah’ı anardı, insanlarla konuşurken de bu konuşma onu Allah’ı anmaktan alıkoymazdı; dilinin damağına yapışmış hâlde “Allah’tan başka ilah yoktur.” dediğini görürdüm. Bizi toplar ve güneş doğuncaya kadar Allah’ı anmamızı emrederdi; aramızda Kur’an okuyabilenlere Kur’an okumalarını emreder, okuyamayanlara ise Allah’ı anmalarını söylerdi. Kur’an okunan ve yüce Allah’ın anıldığı evin bereketi çoğalır, melekler orada hazır bulunur, şeytanlar oradan uzaklaşır ve o ev, parlak yıldızın yeryüzündekilere ışık vermesi gibi gök ehline ışık verir. Kur’an okunmayan ve Allah’ın anılmadığı evin ise bereketi azalır, melekler oradan uzaklaşır ve şeytanlar orada hazır bulunur.

Resûlullah şöyle buyurmuştur:

Size amellerinizin en hayırlısını, derecelerinizi en çok yükseltenini, hükümdarınız katında en temiz olanını, sizin için altın ve gümüşten daha hayırlı olanını ve düşmanınızla karşılaşıp sizin onların boyunlarını, onların da sizin boyunlarınızı vurmasından daha hayırlı olanını haber vereyim mi?

Onlar, “Evet.” dediler. Resûlullah şöyle buyurdu:

Yüce Allah’ı çokça anmaktır.

Ardından şöyle buyurdu:

Bir adam Peygamber’e gelerek, “Mescit halkının en hayırlısı kimdir?” diye sordu. Peygamber, “Allah’ı en çok ananlarıdır.” buyurdu.

Resûlullah yine şöyle buyurdu:

Kendisine Allah’ı zikreden bir dil verilmiş kimseye dünya ve ahiretin hayrı verilmiştir.

Yüce Allah’ın, “Yaptığını çok görerek başa kakma.” (Müddessir 6) buyruğu hakkında da şöyle buyurdu:

Allah için yaptığın hayrı çok görme.

Kafi 3180: Humeyd b. Ziyâd, İbn Semâa’dan, o Vüheyb b. Hafs’tan, o Ebû Basîr’den rivayet etti. Ebû Abdullah şöyle buyurdu:

Bizim Şiilerimiz, yalnız kaldıklarında Allah’ı çokça anan kimselerdir.

Kafi 3181: Hüseyin b. Muhammed, Muallâ b. Muhammed’den ve ashabımızdan bir grup da Ahmed b. Muhammed’den, hepsi Hasan b. Ali el-Veşşâ’dan, o Dâvûd b. Serhân’dan rivayet ettiler. Ebû Abdullah şöyle buyurdu: Resûlullah şöyle buyurdu:

Kim yüce Allah’ı çokça anarsa Allah onu sever; kim Allah’ı çokça anarsa onun için iki kurtuluş belgesi yazılır: Ateşten kurtuluş belgesi ve nifaktan kurtuluş belgesi.

Kafi 3182: Muhammed b. Yahyâ, Ahmed b. Muhammed b. Îsâ’dan, o Ali b. Hakem’den, o Seyf b. Amîre’den, o Bekir b. Ebû Bekir’den, o Zürâre b. A‘yen’den rivayet etti. Ebû Abdullah şöyle buyurdu:

Fâtıma ez-Zehrâ’nın tesbihi, yüce Allah’ın, “Allah’ı çokça anın.” buyruğunda sözünü ettiği çokça zikirden biridir. (Ahzâb 41)

Muhammed b. Yahyâ, Ali b. Hakem’den, o Seyf b. Amîre’den, o Ebû Üsâme Zeyd eş-Şehhâm, Mansûr b. Hâzim ve Saîd el-A‘rec’den, onlar da Ebû Abdullah’tan bunun benzerini rivayet ettiler.

Kafi 3183: Hüseyin b. Muhammed, Muallâ b. Muhammed’den, o Veşşâ’dan, o Dâvûd el-Hammâr’dan rivayet etti. Ebû Abdullah şöyle buyurdu:

Kim yüce Allah’ı çokça anarsa Allah onu cennetinde gölgelendirir.