Bu yıl meydana gelen olaylardan biri de Azerbaycan’da bir salgın hastalığın ortaya çıktığına dair Bağdat’taki merkezî yönetime ulaşan haberdir. Çok sayıda insan öldü; ölüleri kefenleyecek bez bulunamadığından elbiseleri ve keçe örtülerle defnedildiler. Durum daha da kötüleşti; ölüleri gömecek kimse bulunamaz oldu ve cesetler sokaklarda bırakıldı. Muhammed b. Ebî’s-Sâc bu salgın sırasında öldü.

Aynı yıl, Tahir b. Muhammed b. Amr b. el-Leys’in adamları Fars’a girerek merkezî yönetimin görevlilerini oradan çıkardılar. Bu olay 17 Safer 288 (10 Şubat 901) tarihinde gerçekleşti.

Yine bu yıl, Afşin lakabıyla bilinen Muhammed b. Ebî’s-Sâc Azerbaycan’da öldü. Gulâmları ve adamlarından bir grup toplanarak oğlu Devdad b. Muhammed’i emir ilan ettiler. Ancak Yûsuf b. Ebî’s-Sâc buna karşı çıktı ve onlardan ayrıldı.

27 Rebîü’l-âhir 288 (20 Nisan 901) tarihinde Ahvaz posta memurundan gelen bir yazı Bağdat’a ulaştı. Yazıda, Tahir b. Muhammed b. Amr b. el-Leys’in adamlarının Ahvaz’a doğru ilerlerken Sanbil’e ulaştıkları bildiriliyordu.

1 Cemâziyelevvel 288 (23 Nisan 901) tarihinde Amr b. el-Leys, İsmail b. Ahmed tarafından gönderilen Abdullah b. el-Feth ve onun gulâmı Eşnas tarafından Bağdat’a getirildi. Rivayete göre İsmail b. Ahmed, Amr’a yanında esir olarak kalmak ile Halife’nin huzuruna gönderilmek arasında seçim hakkı tanımış, o da ikinciyi tercih etmiştir.

2 Cemâziyelâhir 288 (24 Mayıs 901) tarihinde Ahvaz posta memurundan gelen başka bir yazıda, İsmail b. Ahmed’in Tahir b. Muhammed b. Amr’a mektup göndererek onu Sicistan valiliğine tayin ettiğini ve oraya gitmesini emrettiği bildirildi. İsmail’in Fars’a gidip Tahir’e saldıracağı, sonra da Sicistan’a döneceği ifade ediliyordu. Tahir bu durum üzerine isyan etti ve Arrâcân’da bulunan kuzenine haber göndererek ordusuyla birlikte Fars’a dönmesini istedi.

Aynı yıl el-Mu‘tedid, Tahir b. Muhammed’in Fars’ta hâkimiyet kurduğunu öğrenince kölesi Bedr’i bu eyalete vali tayin etti ve onu oraya gönderdi. 7 (veya 9) Cemâziyelâhir 288 (29 ya da 31 Mayıs 901) tarihinde ona hil‘at giydirdi ve yanına birçok kumandan verdi. Bedr büyük bir kuvvetle yola çıktı.

2 Cemâziyelâhir 288 (1 Haziran 901) tarihinde Abdullah b. el-Feth ve Eşnas, İsmail b. Ahmed’e gitmek üzere Bağdat’tan ayrıldılar. Yanlarında halifenin mektupları, mücevherlerle süslü zırh, taç ve kılıç ile birlikte hediyeler ve Sicistan’da Tahir’in adamlarıyla savaşacak Horasan askerlerine dağıtılmak üzere üç milyon dirhem vardı. Başka bir rivayete göre gönderilen miktar on milyon dirhemdi.

Receb 288 (21 Haziran – 20 Temmuz 901) ayında Bedr Fars’a yaklaştı. Tahir’in adamları geri çekildi ve Bedr’in kuvvetleri Fars’a girerek vergileri toplamaya başladı.

2 Ramazan 288 (20 Ağustos 901) tarihinde Mekke valisi Acc b. Hacc’dan gelen bir yazıda, Benû Ya‘fur kabilesinin San‘a’yı ele geçirmiş olan bir kişiye saldırdığı, onu iki kez yenilgiye uğrattığı ve oğlunu esir aldığı bildirildi. Bu kişi az sayıda adamıyla kaçtı. Benû Ya‘fur San‘a’ya girerek hutbede el-Mu‘tedid’in adını zikretti.

Bu yıl, Yûsuf b. Ebî’s-Sâc az sayıda adamla yeğeni Devdad b. Muhammed’e saldırdı. Devdad’ın ordusunu bozguna uğrattı ve onu az sayıda adamla baş başa bıraktı. Ona yanında kalmasını teklif etti, fakat Devdad bunu reddederek halifenin yanına gitmek istediğini söyledi. Bir süre birlikte yol aldılarsa da Devdad ayrılarak Musul yolu üzerinden Bağdat’a gitti ve 23 Ramazan 288 (10 Eylül 901) Perşembe günü oraya ulaştı.

Aynı yıl, Hasan b. Ali Kûrah’ın görevlisi Nizâr b. Muhammed yaz seferine çıkarak birçok Bizans kalesini fethetti. Tarsus’a yaklaşık yüz altmış esir, rahipler ve diyakonlar ile birlikte haçlar ve sancaklar getirdi. Bunlar Bağdat’a gönderildi.

12 Zilhicce 288 (27 Kasım 901) tarihinde tüccarların mektupları Bağdat’a ulaştı. Bu mektuplarda Bizanslıların çok sayıda gemiyle geldikleri, bir kısmının da atlı olarak Kaysum bölgesine ulaştığı, on beş binden fazla Müslüman erkek, kadın ve çocuğu esir aldıkları bildiriliyordu.

Yine bu yıl Ebû Saîd el-Cennâbî’nin adamları Basra’ya yaklaştı. Halk büyük korkuya kapılarak şehri terk etmeyi düşündü; ancak valileri buna izin vermedi.

Zilhicce 288 (Aralık 901) ayının sonunda, İbn Ebî’s-Sâc’ın hadımı Vâsıf öldürüldü. Cesedi Doğu yakasında asıldı. Başka bir rivayete göre ise öldürülmedi, doğal olarak öldü ve ölümünden sonra başı kesildi.

Bu yıl hac emirliğini Ebû Bekir Hârûn b. Muhammed yürüttü.