Bu olay, İskenderî takvime göre 1196 yılının Haziran ayının on sekizinci günü, Cuma günü başladı.
Bu yılın olayları arasında, Tarsus halkı Ebû’l-Abbas b. el-Muvaffak ile Yezâmin arasındaki bir anlaşmazlık sebebiyle Ebû’l-Abbas’ı şehirden çıkardı. Ebû’l-Abbas Muharrem ayının ortasında (18 Haziran–17 Temmuz 885) şehirden ayrılarak Bağdat’a doğru yola çıktı.
Safer ayının on yedinci günü, Salı (3 Ağustos 885), Süleyman b. Vehb el-Muvaffak’ın hapishanesinde öldü.
Rebiü’lâhir ayının sekizinci günü, Perşembe (23 Eylül 885), bir kalabalık toplanarak manastırda yapılan tamiratı yıktı.
Bu yıl, bir zındık Horasan yolunda hâkimiyet kurdu. Daskeratü’l-Melik’e geldi, insanları öldürdü ve yağma yaptı.
Bu yıl Bağdat’a (Medinetü’s-Selâm) Hamdan b. Hamdun ile Hârûn eş-Şârî’nin Musul’a girdikleri haberi ulaştı. Eş-Şârî, Cuma Mescidi’nde halka namaz kıldırdı.
Cemâziyelevvel’in yirminci günü, Perşembe (2 Aralık 885), Ebû’l-Abbas b. el-Muvaffak, et-Tavahin’de İbn Tolun ile yaptığı savaştan dönerek Bağdat’a geldi.
Bu yıl Malbak Hapishanesi’nin içinden bir tünel kazıldı ve ed-Dhavâibî el-Alevî ile birlikte iki kişi dışarı çıkarıldı. Onlar için atlar hazırlanmış ve gece boyunca orada tutulmuştu ki kaçabilsinler. Ancak durum haber alınınca Ebû Ca‘fer el-Mansur’un şehrinin kapıları kapatıldı. Bunun üzerine ed-Dhavâibî ve onunla kaçanlar yakalandı. Muhammed b. Tahir bu olayı el-Muvaffak’a yazdı; o da Vâsıt’ta bulunuyordu. El-Muvaffak, ed-Dhavâibî’nin el ve ayaklarının parça parça kesilmesini emretti. Bu ceza nehrin batı yakasındaki köprü karakolunda uygulandı. Bu sırada Muhammed b. Tahir bineğinin üzerinde oturuyordu. Cemâziyelevvel’in üçüncü günü, Pazartesi (16 Kasım 885), ed-Dhavâibî’nin yaraları dağlandı.
Bu yılın Receb ayında (12 Aralık 885–10 Ocak 886), Sa‘id b. Mahlad Fars’tan gelerek Vâsıt’a ulaştı. El-Muvaffak’ın emriyle bütün komutanlar onu karşılamak için dışarı çıktı, atlarından indiler ve elini öptüler.
Vâsıt’ta, Receb ayının dokuzuncu günü, Pazartesi (21 Aralık 885), el-Muvaffak Sa‘id b. Mahlad’ı ve adamlarını tutukladı ve evlerindeki her şeye el koydu. Bağdat’taki iki oğlu Ebû İsa ve Ebû Salih, kardeşi Abdun ve Samarra’daki görevlileri de tutuklandı. Bütün bunlar aynı gün gerçekleşti. Ardından el-Muvaffak, İsmail b. Bülbül’ü sadece kâtiplik göreviyle tayin etti.
Bağdat’a, Cemâziyelevvel ayında (13 Kasım–11 Aralık 885) Mısır’da bir deprem olduğu ve evlerle birlikte Cuma Mescidi’nin yıkıldığı, bir günde bin kişinin öldüğü haberi ulaştı.
Ramazan ayının ortalarında 272 (9 Şubat–10 Mart 886), Bağdat’ta fiyatlar yükseldi. Bunun sebebi, Samarra halkının un taşıyan gemilerin Medinetü’s-Selâm’a ulaşmasını engellemesiydi. Ayrıca et-Tâî, fiyatların artacağını öngörerek toprak sahiplerinin mahsulü harmanlayıp dağıtmasına izin vermedi. Buna karşılık Bağdat halkı da zeytinyağı, sabun, hurma ve diğer gıda maddelerinin Samarra’ya gönderilmesini engelledi.
Bu yıl fiyat artışı halkı huzursuz etti ve et-Tâî’ye karşı harekete geçtiler. Şevval ayının ortasında (11 Mart–8 Nisan 886), Cuma Mescidi’nden çıkarak Basra ve Kûfe kapıları arasındaki evine yürüdüler. Et-Tâî askerlerini çatılara yerleştirdi ve kalabalığı oklarla karşıladı. Ayrıca kapıya ve avluya kılıç ve mızraklı adamlarını yerleştirdi. Kalabalıktan bazıları öldü, birçoğu yaralandı; ancak gece olana kadar savaşmayı bırakmadılar. Gece olunca dağıldılar, fakat ertesi sabah yeniden geldiler. Bunun üzerine Muhammed b. Tahir gelip halkı yatıştırdı ve geri çekilmelerini sağladı.
Şevval ayının on sekizinci günü, Salı (28 Mart 886), İsmail b. Büreyh el-Haşimî öldü; üç gün sonra Ubeydullah b. Abdullah el-Haşimî de vefat etti.
Bu yıl Zenciler Vâsıt’ta “Ankalay, ey Mansur!” diye bağırarak isyan ettiler. O sırada Ankalay, el-Muhallabî, Süleyman b. Câmi‘, eş-Şa‘rânî, el-Hamdânî ve diğer Zenci liderleri Bağdat’taki Darü’l-Battih’te Muhammed b. Abdullah b. Tahir’in evinde hapsedilmişti. Onların başında el-Muvaffak’ın kölelerinden Feth es-Sa‘îdî bulunuyordu. El-Muvaffak, Feth’e bu altı kişinin başlarını kendisine göndermesini yazdı. Feth, onları tek tek dışarı çıkarıp bir kölesine kestirdi. Sonra evdeki lağımın kapağını açtırarak cesetleri içine attı ve kapağı kapattı. Başlar ise el-Muvaffak’a gönderildi.
Bu yıl el-Muvaffak, bu altı kişinin cesetleri hakkında Muhammed b. Tahir’e bir mektup gönderdi ve onların ana köprü civarında teşhir edilmesini emretti. Bunun üzerine cesetler lağımdan çıkarıldı; şişmiş, kötü kokulu hâle gelmiş ve derilerinin bir kısmı dökülmüştü. Sedyelerle taşındılar; her sedyeyi iki kişi taşıyordu. Üçü batı yakasına, üçü doğu yakasına asıldı. Bu olay Şevval ayının yirmi ikinci günü (1 Nisan 886) gerçekleşti ve Muhammed b. Tahir bizzat oradaydı.
Bu yıl Medine yeniden huzura kavuştu ve insanlar yavaş yavaş geri dönerek şehir yeniden canlandı.
Bu yıl Bizans’a karşı yaz seferini Yezâmin yürüttü.
Bu yıl hac emirliğini Hârûn b. Muhammed b. İshak b. Musa el-Haşimî üstlendi.