Bu yıl meydana gelen olaylardan biri, Fazl b. Yahyâ’nın Horasan’dan geri dönmesi ve oraya kendi yerine Amr b. Şurahbîl’i vekil olarak tayin etmesidir.

Bu yıl ayrıca er-Reşîd, Horasan valiliğine Mansûr b. Yezîd b. Mansûr el-Himyârî’yi atadı.

Yine bu yıl, Hamza b. Atrak es-Sicistânî Horasan’da Hâricî bir isyan başlattı.

Bu yıl er-Reşîd, Muhammed b. Hâlid b. Bermek’i hâciblik görevinden azletti ve yerine Fazl b. er-Rabî‘yi getirdi.

Aynı yıl Hâricî lider Velîd b. Tarif el-Cezîre bölgesine geri döndü. Onun askerî gücü arttı ve taraftarlarının sayısı çoğaldı. Bunun üzerine er-Reşîd, Yezîd b. Mezyed eş-Şeybânî’yi onun üzerine gönderdi. Yezîd, Velîd’i hileyle ileri çekti ve onu hazırlıksız yakalayarak Hît civarında onunla savaştı. Bu savaşta Velîd ve çok sayıda adamı öldürüldü, geri kalanlar ise dağıldı.

Bu olay üzerine bir şair, aynı kabileden olanların birbirini öldürdüğünü ve kılıcın ancak başka bir kılıçla yara aldığını ifade eden bir beyit söylemiştir.

Velîd’in kız kardeşi el-Fâri‘a ise onun için ağıt yakarak, Habur ağaçlarına hitapla, onun ölümüne rağmen nasıl yeşerip durduklarını sorgulayan ve onun takvasını, savaşçılığını öven sözler söylemiştir.

Bu yılın Ramazan ayında er-Reşîd, Velîd b. Tarif meselesinde kendisine verilen başarıdan dolayı şükür olarak umre yaptı. Umresini tamamladıktan sonra Medine’ye gitti ve hac mevsimine kadar orada kaldı. Daha sonra hac ibadetini bizzat yönetti; Mekke’den Mina’ya ve oradan Arafat’a kadar yürüyerek gitti. Hac menasikinin yerine getirildiği yerleri de yürüyerek dolaştı. Ardından Basra yolu üzerinden geri döndü.

Bununla birlikte el-Vâkıdî, er-Reşîd’in umreden sonra Mekke’de kaldığını ve hac ibadetini de orada bulunduğu sırada yönettiğini rivayet etmektedir.