Bu yılın olayları arasında, el-Mehdi’nin oğlu Musa’yı, Taberistan’ın iki efendisi olan Vendahürmüz ve Şervin’e karşı savaşmak üzere, Cürcan’a, daha önce hiç kimseye hazırlanmadığı söylenen büyüklükte bir askerî kuvvet ve teçhizatla göndermesi de vardı. El-Mehdi, bu işi Musa için düzenlediğinde, Eban b. Sadaka’yı yazışmaların başına, Muhammed b. Cumeyl’i ordusunun başına ve el-Mansur’un azatlısı Nüfey‘i de hâcipliğine getirdi. Ali b. İsa b. Mahan muhafız birliğinin, Abdullah b. Hâzim ise polis teşkilatının başındaydı. Musa, Yezid b. Mezyed kumandasında askerleri Vendahürmüz ve Şervin’in üzerine gönderdi; Yezid de onları kuşattı.
Bu yıl İsa b. Musa Kufe’de öldü. O sırada Kufe valisi Ravh b. Hâtim idi. Ravh b. Hâtim, kadıyı ve ileri gelenlerden bir topluluğu çağırarak, onun tabii bir ölümle öldüğüne şahitlik etmelerini istedi; ardından gömüldü. İsa b. Musa’nın, Ravh b. Hâtim Kufe’de görevdeyken, Zilhicce ayının 26’sı Salı günü (20 Temmuz) öldüğü ve Ravh’un cenazesinde حاضر olduğu da söylenir. Ona, “Öne geç, sen valisin” denildi. O da, “Allah vallahi Ravh’u, İsa b. Musa’nın cenaze namazını kılarken görmeyecektir. En büyük oğlu öne geçsin” dedi. Bunu kabul etmediler; fakat o ısrar etti. Bunun üzerine el-Abbas b. İsa öne geçti ve babasının cenaze namazını kıldırdı. Bu haber el-Mehdi’ye ulaşınca Ravh’a öfkelendi ve ona şöyle yazdı: “Bana, İsa’nın namazını kıldırmayı reddettiğin haberi ulaştı. Sen ona kendin için mi, baban için mi, yoksa deden için mi dua ettin? Eğer ben orada bulunsaydım, bu benim yerim olurdu; ama ben orada bulunmadığıma göre, bulunduğun idare makamı sebebiyle ilk sırada sen olmalıydın.” Sonra onun hesaba çekilmesini emretti. Ravh, namaz ve ahdâs işlerinin yanında vergi işlerinden de sorumluydu. İsa öldüğünde, el-Mehdi hâlâ ona ve çocuklarına karşı içinde bir kin taşıyordu; fakat yaşça büyük olması sebebiyle onun önüne geçmekten de hoşlanmazdı.
Bu yıl el-Mehdi, bütün bölgelerde zındıkları arama ve takip işini yoğunlaştırdı ve onları idam etti. Bu işle Ömer el-Kelvâzî’yi görevlendirdi. El-Mansur’un kâtibi Yezid b. el-Fayd yakalandı; rivayet edildiğine göre suçunu itiraf etti ve hapsedildi, fakat sonra kaçtı ve bir daha ele geçirilemedi.
Bu yıl el-Mehdi, Ebû Ubeydullah Muaviye b. Ubeydullah’ı Divânü’r-Resâil’den azletti ve yerine hâcibi er-Rabi‘i getirdi. Saîd b. Vâkıd’ı da ona vekil yaptı. Ebû Ubeydullah ise alışılmış mertebesine göre huzura girmeye devam etti.
Bu yıl Bağdat ve Basra’da ölüm, öksürük ve şiddetli veba yayıldı.
Bu yıl Musa’nın yanında yazışmalardan sorumlu kâtibi olan Eban b. Sadaka Cürcan’da öldü. El-Mehdi, onun yerine, Ebû Ubeydullah’ın vekili olan Ebû Halid el-Ahvel Yezid’i gönderdi.
Bu yıl el-Mehdi, Harem Mescidi’nin genişletilmesini emretti ve çok sayıda ev buraya katıldı. Genişletme inşaatının başına Yaktin b. Musa’yı getirdi. O da el-Mehdi’nin ölümüne kadar bu inşaatla meşgul oldu.
Bu yıl Yahya el-Haraşî, Taberistan, Reyyan ve o bölgedeki elindeki diğer yerlerden azledildi; yerine Ömer b. el-Alâ tayin edildi. El-Mehdi’nin azatlısı Feraşe ise Cürcan’a tayin edildi ve Yahya el-Haraşî görevden alınmış oldu.
Bu yıl, Zilhicce’nin son gecelerinde, gün iyice ilerleyinceye kadar yeryüzü karardı.
Bu yıl, Müslümanlarla Bizanslılar arasında bulunan ateşkes sebebiyle yaz seferi yapılmadı.
Bu yıl hac emirliğini İbrahim b. Yahya b. Muhammed yaptı. Kendisi Medine valisiydi. Haccı tamamlayıp birkaç günlüğüne Medine’ye döndükten sonra öldü. Yerine İshak b. İsa b. Ali tayin edildi.
Bu yıl Ukbe b. Selm el-Hunsî, İsâbâd’da bıçaklandı. Ömer b. Bâzi‘in evindeydi. Bir adam onu hazırlıksız yakalayıp hançerle vurdu; o da orada öldü.
Bu yıl Mekke ve Taif’in valisi Ubeydullah b. Kusem idi. Yemen’in başında Süleyman b. Yezid el-Harisî, Yemâme’nin başında Abdullah b. Mus‘ab ez-Zübeyrî vardı. Kufe’de namaz ve ahdâs işlerinin başında Ravh b. Hâtim bulunuyordu. Basra’da namaz ve ahdâs işlerinin başında Muhammed b. Süleyman vardı; orada kadılığın başında ise Ömer b. Osman et-Teymî bulunuyordu. El-Mehdi’nin azatlısı el-Muallâ, Dicle bölgeleri, Kaskar, Basra, Bahreyn ve Umman idareleri ile Ahvaz, Fars ve Kirman bölgelerinin başındaydı. Horasan ve Sicistan’ın başında el-Fadl b. Süleyman et-Tûsî, Mısır’ın başında Musa b. Mus‘ab, İfrîkıye’nin başında Yezid b. Hâtim, Taberistan ve Reyyan’ın başında Ömer b. el-Alâ, Cürcan, Dünebâvend ve Kumis’in başında el-Mehdi’nin azatlısı Feraşe, Rey’in başında ise Müminlerin Emiri’nin azatlısı Sa‘d bulunuyordu.