Bu yılda el-Mansur, hac ibadetini tamamlayıp Mekke’den dönerken Basra’ya ulaştığında Kürklerle savaşmak üzere bir deniz seferi hazırladı. Kürkler Cidde’yi yağmalamıştı ve o bu yılda Basra’ya ulaştığında onlara karşı savaşmak için bir ordu hazırladı. Denilir ki oradayken Büyük Köprü’de konakladı. Bu, onun Basra’ya son gelişiydi; her ne kadar son gelişinin 155 yılında olduğu da söylenmiş olsa da ilk gelişi 145 yılındaydı. Orada kırk gün kaldı ve Barış Şehri’ne gitmeden önce bir saray inşa etti.
Bu yılda el-Mansur, Ebu Eyyub el-Muryânî’ye öfkelendi ve onu, kardeşini ve kardeşinin oğulları Saîd, Mes‘ud, Muhalled ve Muhammed’i hapse attı ve onlardan mal iadesi talep etti. Onların meskenleri el-Menâzir’deydi. Denilir ki ona öfkelenmesinin sebebi, Ebu Eyyub’un kâtibi Ebân b. Sadaka’nın onun aleyhine kurduğu entrikaydı.
Bu yılda Ömer b. Hafs b. Osman b. Ebî Sufra, İfrikiye’de Ebu Hâtim el-İbâdî, Ebu ‘Âd ve onlarla birlikte olan Berberîler tarafından öldürüldü. Denildiğine göre onların sayısı 350.000 idi ve bunların 35.000’i süvariydi. Ebu Kurre es-Sufrî de 40.000 kişiyle birlikte onların arasındaydı; bundan kırk gün önce halife olarak kabul edilmişti.
Bu yılda el-Mansur’un azatlısı Abbâd, Harsame b. A‘yen ve Yusuf b. Ulvân, İsa b. Musa’yı destekledikleri için zincire vurulmuş halde Horasan’dan getirildiler.
Bu yılda el-Mansur, insanları son derece uzun külahlar giymeye teşvik etti. Denilir ki bunları dik tutmak için içine kamış yerleştirirlerdi. Ebu Dulâme şöyle dedi:
“Biz imama bağışlarının artması için bakardık,
ama seçilmiş imam külahları büyüttü.
Onları adamların başlarında görürsün,
örtülerle kaplanmış Yahudi şarap küpleri gibi.”
Bu yılda Kûfe kadısı Ubeyd bint Ebî Leylâ öldü ve yerine Şerîk b. Abdullah en-Nehaî getirildi.
Bu yılda yaz seferinin kumandanı Ma‘yuf b. Yahya el-Hacurî idi. Geceleyin, halkı uyurken bir Bizans kalesine saldırdı. Garnizonu ele geçirip esir aldıktan sonra Burnt Laodikeia’ya ilerledi; orayı da ele geçirdi ve ergin erkekler dışında 6.000 esir aldı.
Bu yılda el-Mansur, Bekkâr b. Müslim el-Ukaylî’yi Ermeniye valiliğine tayin etti.
Bu yılda hac emirliğini Ebu Ca‘fer’in oğlu Muhammed el-Mehdi yaptı.
O sırada Mekke ve Taif’in idaresi Muhammed b. İbrahim’de, Medine Hasan b. Zeyd b. Hasan’da, Kûfe Muhammed b. Süleyman’da, Basra Yezid b. Mansur’da bulunuyordu; yargı işleri orada Savvâr’ın elindeydi ve Mısır’ın başında Muhammed b. Saîd vardı. El-Vâkıdî, bu yılda Yezid b. Mansur’un Ebu Ca‘fer el-Mansur adına Yemen valisi olduğunu da zikretmiştir.