Bize Abdullah b. Münîr rivayet etti; Abdullah b. Bekr’i işitmişti.
Abdullah b. Bekr dedi ki: Bize Humeyd, Enes’ten rivayet etti.

Enes dedi ki:

Namaz vakti geldi. Evi yakın olanlar ailelerinin yanına kalktı, bir topluluk kaldı. Resûlullah’a içinde su bulunan taş bir leğen getirildi. Leğen öyle küçüktü ki avucunu içine iyice yayamıyordu. (Buna rağmen) topluluğun hepsi abdest aldı.

“Kaç kişiydiniz?” dedik.

“Seksen ve daha fazla.” dedi.

Bize Muhammed b. el-Alâ’ rivayet etti.
Dedi ki: Bize Ebû Üsâme, Büreyd’den, o da Ebû Burde’den, o da Ebû Mûsâ’dan rivayet etti:

Nebi içinde su bulunan bir bardak istedi; ellerini ve yüzünü onun içinde yıkadı ve içine ağzından su püskürttü.

Bize Ahmed b. Yunus rivayet etti.
Dedi ki: Bize Abdülazîz b. Ebî Seleme rivayet etti.
Dedi ki: Bize Amr b. Yahyâ, babasından, o da Abdullah b. Zeyd’den rivayet etti.

Abdullah b. Zeyd dedi ki:

Resûlullah geldi. Ona sarı bakırdan bir leğende su çıkardık. Abdest aldı: Yüzünü üç defa, ellerini dirseklere kadar ikişer ikişer yıkadı. Başını mesh etti; iki eliyle öne götürüp arkaya getirdi. Ayaklarını yıkadı.

Bize Ebû’l-Yemân rivayet etti.
Dedi ki: Bize Şu‘ayb, ez-Zührî’den rivayet etti.

Ez-Zührî dedi ki: Bana Ubeydullah b. Abdullah b. Utbe haber verdi ki Âişe şöyle dedi:

Nebi ağırlaştığında ve ağrısı şiddetlendiğinde, benim evimde tedavi edilmek için eşlerinden izin istedi; onlar izin verdiler. Nebî iki adamın arasında çıktı; ayakları yerde sürünüyordu: Abbas ile başka bir adamın arasında.

Ubeydullah dedi ki:

Bunu Abdullah b. Abbas’a haber verdim. Dedi ki:

“Diğer adamın kim olduğunu biliyor musun?”

Dedim ki:

“Hayır.”

Dedi ki:

“O Ali’dir.”

Âişe anlatırdı ki, nebî evine girip ağrısı şiddetlenince şöyle dedi:

“Bağları çözülmemiş yedi kırbadan üzerime dökün; belki insanlara bir şeyler bildiririm.”

Nebî, nebînin eşi Hafsa’nın leğenine oturtuldu. Sonra biz o suları onun üzerine dökmeye başladık; o da bize işaret etmeye başladı: “Yaptınız.” (demek istedi). Sonra insanların yanına çıktı.