Buhari Sehv 9

Buhari 1234: Bize Kuteybe b. Saîd rivayet etti. Bize Yakub b. Abdirrahman, Ebû Hâzim’den; o da Sehl b. Sa‘d es-Sâidî’den rivayet etti ki:
Allah’ın Elçisi’ne, Benî Amr b. Avf arasında bir şey olduğu ulaştı. Allah’ın Elçisi, yanında bazı kimselerle aralarını düzeltmeye çıktı; alıkonuldu. Namaz vakti geldi. Bilâl, Ebû Bekir’e geldi ve dedi ki: “Ey Ebû Bekir! Allah’ın Elçisi alıkonuldu; namaz vakti geldi. İnsanlara imam olur musun?”
(Ebû Bekir) dedi ki: “İstersen, evet.”
Bilâl ikamet etti; Ebû Bekir öne geçti ve insanlara tekbir aldı. Allah’ın Elçisi safların arasında yürüyerek geldi ve safta durdu. İnsanlar alkışlamaya başladılar. Ebû Bekir namazında sağa sola dönüp bakmazdı; insanlar çoğaltınca döndü; bir de baktı ki Allah’ın Elçisi. Allah’ın Elçisi ona işaret ederek namaz kıldırmasını emrediyordu. Ebû Bekir elini kaldırıp Allah’a hamdetti; sonra geri geri çekilerek arkaya geçti ve safta durdu. Allah’ın Elçisi öne geçti ve insanlara namaz kıldırdı.
Bitirince insanlara dönüp dedi ki:
“Ey insanlar! Namazda size bir şey olunca niçin alkışlamaya başladınız? Alkış kadınlar içindir. Kimin namazında bir şey olursa ‘Subhânallâh’ desin. Çünkü bir kimse ‘Subhânallâh’ dediğinde onu duyan kimse mutlaka döner (dikkat eder). Ey Ebû Bekir! Sana işaret ettiğimde insanlara namaz kıldırmana devam etmene ne engel oldu?”
Ebû Bekir dedi ki: “Ebû Kuhâfe’nin oğluna, Allah’ın Elçisi’nin önünde namaz kıldırmak yaraşmazdı.”

Buhari 1235: Bize Yahyâ b. Süleyman rivayet etti. Bana İbn Vehb rivayet etti. Bize Sevrî, Hişâm’dan; o da Fâtıma’dan; o da Esmâ’dan rivayet etti. (Esmâ) dedi ki:
Âişe’nin yanına girdim; o ayakta namaz kılıyordu, insanlar da ayaktaydı. “İnsanlara ne oluyor?” dedim. Başıyla göğe işaret etti. “Bir âyet (olay) mi?” dedim. Başıyla “Evet” dedi.

Buhari 1236: Bize İsmail rivayet etti. Bana Mâlik, Hişâm’dan; o da babasından; o da Nebi’nin eşi Âişe’den rivayet etti ki Âişe şöyle dedi:
Allah’ın Elçisi evinde hasta iken oturarak namaz kıldı. Arkasında bir topluluk ayakta namaz kılıyordu. Onlara “Oturun” diye işaret etti. Namazı bitirince şöyle dedi:
“İmam ancak kendisine uyulsun diye konulmuştur. Rükû ederse siz de rükû edin; doğrulursa siz de doğrulun.”