Bize Abdullah b. es-Sabbâh rivayet etti.
Dedi ki: Bize Ebû Ali el-Hanefî rivayet etti.
Dedi ki: Bize Kurra b. Hâlid rivayet etti.
(Kurra) dedi ki:

Hasen’i bekledik; bize gecikti; neredeyse kalkıp (yerinden) ayrılma vaktine yaklaştık. Sonra geldi ve dedi ki:

“Şu komşularımız bizi çağırdı.”

Sonra dedi ki: Enes dedi ki:

Bir gece Nebî’yi bekledik; gece yarısına yaklaşmıştı. Geldi ve bize namaz kıldırdı; sonra bize hutbe verdi ve dedi ki:

“Dikkat edin! İnsanlar namaz kıldı, sonra uyudular. Siz ise namazı beklediğiniz sürece namazda olmaya devam ediyorsunuz.”

Hasen dedi ki: “Kavim, hayrı bekledikleri sürece hayır üzere olmaya devam eder.”

Kurra dedi ki: Bu, Enes’in Nebî’den rivayet ettiği hadistendir.

Bize Ebû’l-Yemân rivayet etti.
Dedi ki: Bize Şuayb haber verdi.
Zührî’den. (Zührî) dedi ki: Bana Sâlim b. Abdullah b. Ömer ve Ebû Bekir b. Ebî Hasme haber verdiler ki Abdullah b. Ömer şöyle dedi:

Nebi, hayatının sonlarında yatsı namazını kıldı. Selâm verince Nebi ayağa kalktı ve şöyle dedi:

“Bu gecenizi gördünüz mü? Çünkü (bu geceden itibaren) yüz yılın başında, bugün yeryüzünün üzerinde olanlardan hiç kimse kalmayacaktır.”

İnsanlar, Resûlullah’ın sözü (—ona selâm olsun—) hakkında, yüz yıl ile ilgili bu hadisler hakkında konuştukları şeye (bunu) yordular. Oysa Nebi:

“Bugün yeryüzünün üzerinde olanlardan hiç kimse kalmayacak” demişti; bununla, o neslin (o kuşağın) sona ereceğini kastetmişti.