Bize Yahyâ b. Bukeyr rivayet etti.
Dedi ki: Bize Leys, Ukayl’den, İbn Şihâb’dan, Urve’den rivayet etti ki Âişe ona haber verdi. (Âişe) dedi ki:

Resûlullah bir gece yatsıyı geciktirdi; bu, İslam yayılmadan önceydi. Ömer “Kadınlar ve çocuklar uyudu” deyinceye kadar çıkmadı. Sonra çıktı ve mescitte olanlara şöyle dedi:

“Yeryüzü halkından bunu sizden başka bekleyen yoktur.”

Bize Muhammed b. el-Alâ rivayet etti.
Dedi ki: Bize Ebû Üsâme, Bürey d’den, Ebû Bürde’den, Ebû Mûsâ’dan rivayet etti. (Ebû Mûsâ) dedi ki:

Ben ve benimle gemide gelen arkadaşlarım, Bakî‘-i Butḥân’da konaklıyorduk; Nebî ise Medine’deydi. Onlardan bir grup her gece yatsı namazında Nebî’nin yanına nöbetleşe giderdi.

Ben ve arkadaşlarım, onun bazı işi olduğu bir gece Nebî ile karşılaştık; namazı geciktirdi; gece iyice koyulaştı. Sonra çıktı ve onlara namaz kıldırdı. Namazını bitirince orada bulunanlara şöyle dedi:

“Acele etmeyin. Sevinin! Allah’ın üzerinizdeki nimetlerinden biri de şudur: Bu saatte sizden başka insanlardan hiç kimse namaz kılmıyor.”

—Ya da— “Bu saatte sizden başka hiç kimse namaz kılmadı.”

Hangi iki ifadeyi söylediğini bilmiyor. Ebû Mûsâ dedi ki: Resûlullah’tan işittiğimiz bu şeyle geri döndük ve sevindik.