Buhari 5819:
Muhammed b. Beşşâr bana rivayet etti.
Abdülvehhâb bize rivayet etti.
Ubeydullah’tan; Hubeyb’den; Hafs b. Âsım’dan; Ebû Hüreyre’den rivayetle:
Peygamber, “mülâmesa” ve “münâbeze”yi; güneş doğuncaya kadar sabah namazından sonra ve güneş batıncaya kadar ikindi namazından sonra iki namaz kılmayı; ayrıca tek bir elbiseyle, gökle arasına (avretini örtecek) hiçbir şey koymadan oturur halde “ihtibâ” yapmayı; ve “iştimâl-i sammâ”yı yasakladı.
Buhari Libas 20
Buhari 5820:
Yahyâ b. Bükeyr bize rivayet etti.
Leys bize rivayet etti.
Yûnus’tan; İbn Şihâb’dan rivayetle (İbn Şihâb) dedi ki:
Âmir b. Sa‘d bana haber verdi; Ebû Saîd el-Hudrî şöyle dedi:
Resûlullah iki giyinişten ve iki alışverişten yasakladı:
Alışverişte “mülâmesa” ve “münâbeze”yi yasakladı.
“Mülâmesa”: Gece ya da gündüz bir adamın, başka birinin elbisesine eliyle dokunması ve sadece bu dokunuşla (elbiseyi) çevirmeden, bakmadan (satışın gerçekleşmesi)dir.
“Münâbeze”: Bir adamın, elbisesini diğer adama atması; ötekinin de elbisesini atması ve bunun, bakma ve karşılıklı rıza olmadan satış sayılmasıdır.
İki giyinişten (yasak olanlar) ise:
“İştimâl-i sammâ”: Kişinin elbisesini iki omzundan birinin üzerine atması; böylece vücudunun bir tarafının açık kalması ve üzerinde bir elbise bulunmamasıdır.
Diğer giyiniş: Kişinin otururken elbisesiyle “ihtibâ” yapması; (oturuşta) avretinin üzerinde ondan bir şey bulunmamasıdır.
Leys bize rivayet etti.
Yûnus’tan; İbn Şihâb’dan rivayetle (İbn Şihâb) dedi ki:
Âmir b. Sa‘d bana haber verdi; Ebû Saîd el-Hudrî şöyle dedi:
Resûlullah iki giyinişten ve iki alışverişten yasakladı:
Alışverişte “mülâmesa” ve “münâbeze”yi yasakladı.
“Mülâmesa”: Gece ya da gündüz bir adamın, başka birinin elbisesine eliyle dokunması ve sadece bu dokunuşla (elbiseyi) çevirmeden, bakmadan (satışın gerçekleşmesi)dir.
“Münâbeze”: Bir adamın, elbisesini diğer adama atması; ötekinin de elbisesini atması ve bunun, bakma ve karşılıklı rıza olmadan satış sayılmasıdır.
İki giyinişten (yasak olanlar) ise:
“İştimâl-i sammâ”: Kişinin elbisesini iki omzundan birinin üzerine atması; böylece vücudunun bir tarafının açık kalması ve üzerinde bir elbise bulunmamasıdır.
Diğer giyiniş: Kişinin otururken elbisesiyle “ihtibâ” yapması; (oturuşta) avretinin üzerinde ondan bir şey bulunmamasıdır.